Дуоҳо дар намоз

((اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَايَ كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْني مِنْ خَطَايَايَ، بِالثَّلْجِ وَالْماءِ وَالْبَرَدِ)).

(Эй Аллоҳ, маро аз гуноҳонам дур кун, ончунон ки машриқро аз мағриб дур кардаӣ; эй Аллоҳ, маро аз гуноҳонам пок кун, ончунон ки ҷомаи сафед аз ифлосӣ пок карда мешавад; эй Аллоҳ, маро аз гуноҳонам бо барф, об ва жола бишӯй.)

((سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وَتَبارَكَ اسْمُكَ، وَتَعَالَى جَدُّكَ، وَلاَ إِلَهَ غَيْرُكَ)).

(Пок ҳастӣ эй Аллоҳ ва Туро ҳамд мегӯям. Номи Ту мубораку мақоми Ту баланд аст ва ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест.)

((وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفَاً وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلاَتِي، وَنُسُكِي، وَمَحْيَايَ، وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ. اللَّهُمَّ أَنْتَ المَلِكُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبي جَمِيعَاً إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ. وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الأَخْلاقِ لاَ يَهْدِي لِأَحْسَنِها إِلاَّ أَنْتَ، وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا، لاَ يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ، لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ، وَالخَيْرُ كُلُّهُ بِيَـــــــدَيْكَ، وَالشَّـــــرُّ لَيْسَ إِلَيْــــــكَ، أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ، تَبارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتوبُ إِلَيْكَ)).

(Рӯи худро холисона ба сӯи Он ки осмонҳо ва заминро падид овард, дорам ва ман аз мушрикон нестам. Ҳароина намози ман, қурбонии ман, зиндагии ман ва маргам аз они Аллоҳ, Парвардигори ҷаҳониён аст, Ӯро шарике нест; ба ин амр шудаам ва ман аз мусулмононам. Эй Аллоҳ, Ту Подшоҳӣ, ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест. Ту Парвардигори манӣ ва ман бандаи Туам, ба нафси худ ситам кардам ва гуноҳи худро эътироф намудам, пас тамоми гуноҳонамро биомӯрз, зеро ҷуз Ту касе гуноҳонро намеомӯрзад. Маро ба некутарин ахлоқ роҳнамоӣ кун, зеро ҷуз Ту касе ба он роҳ намебарад ва маро аз бадтарин ахлоқ дур кун, зеро ҷуз Ту касе онро аз ман дур намекунад. Лаббайк, ба даъвати Ту посух гуфтам ва хушнуд аз хизмат ба Туам. Тамоми некӣ дар дасти Туст ва бадӣ ба Ту нисбат дода намешавад. Ман бо хости Ту вуҷуд дорам ва ба сӯи Ту бозмегардам. Мубораку баланд ҳастӣ, аз Ту омӯрзиш металабам ва ба сӯи Ту тавба мекунам.)(Аллоҳ бадии холисро, ки ҳеҷ некӣ, суд, ҳикмат ва раҳмате дар он набошад, намеофарад ва касеро бе гуноҳ ҷазо намедиҳад. Чизе метавонад аз як назар дар офариниш нек бошад ва ҳамзамон аз назари дигар бад бошад. Аллоҳ шайтонро офарид ва бо ӯ бандагони Худро меозмояд, пас касоне ҳастанд, ки шайтонро душман медоранд, бо ӯ ва роҳи ӯ меҷанганд ва бо ӯ ва пайравонаш душманӣ доранд ва дигарон бо шайтон иттифоқ мекунанд ва пайи ӯ меоянд. Пас бадӣ дар махлуқоти Ӯ бо хост ва ҳикмати Ӯ вуҷуд дорад, на дар аъмол ва ё амали офариниши Ӯ.)

((اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرَائِيلَ، وَمِيْكَائِيلَ، وَإِسْرَافِيلَ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، عَالِمَ الغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ. اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقيمٍ)).

(Эй Аллоҳ, Парвардигори Ҷибрил, Микоил ва Исрофил (фариштагони бузург), Офарандаи осмонҳо ва замин, Донои ғайб ва ошкор. Ту миёни бандагони Худ дар он чи ихтилоф карданд, довар ҳастӣ. Маро ба иҷозати Худ ба ҳақ дар он чи ихтилоф карданд, роҳнамоӣ кун, зеро Ту ҳар касро бихоҳӣ, ба роҳи рост ҳидоят мекунӣ.)

((اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرَاً، اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً، اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثيراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثيراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثيراً، وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً)) ثَلاثاً ((أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ: مِنْ نَفْخِهِ، وَنَفْثِهِ، وَهَمْزِهِ)).

(Аллоҳ бузургтарин аст, Аллоҳ бузургтарин аст, Аллоҳ бузургтарин аст, ҳамди бисёр аз они Аллоҳ аст, ҳамди бисёр аз они Аллоҳ аст, ҳамди бисёр аз они Аллоҳ аст ва Аллоҳро субҳу шом тасбеҳ мегӯям.)(Ба Аллоҳ аз шайтон, аз такаббури ӯ, шеъри ӯ ва девонагии ӯ паноҳ мебарам.)

((اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ، أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، [وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَواتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ] [وَلَكَ الْحَمْدُ لَكَ مُلْكُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ] [وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ مَلِكُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ] [وَلَكَ الْحَمْدُ] [أَنْتَ الْحَقُّ، وَوَعْدُكَ الْحَقُّ، وَقَوْلُكَ الْحَقُّ، وَلِقاؤُكَ الْحَقُّ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ، وَمحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم حَقٌّ، وَالسّاعَةُ حَقٌّ] [اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خاصَمْتُ، وَإِلَيْكَ حاكَمْتُ. فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ، وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ، وَمَا أَعْلَنْتُ] [وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي] [أَنْتَ المُقَدِّمُ، وَأَنْتَ المُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ] [أَنْتَ إِلَهِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ] [وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ])).

(Эй Аллоҳ, ҳамд аз они Туст, Ту Нури осмонҳо ва замин ва ҳар чи дар онҳост. Ҳамд аз они Туст, Ту Нигаҳдорандаи осмонҳо ва замин ва ҳар чи дар онҳост. Ҳамд аз они Туст. Ту Парвардигори осмонҳо ва замин ва ҳар чи дар онҳост. Ҳамд ва подшоҳии осмонҳо ва замин ва ҳар чи дар онҳост, аз они Туст. Ҳамд аз они Туст, Ту Подшоҳи осмонҳо ва заминӣ ва ҳамд аз они Туст. Ту ал-Ҳаққӣ, ваъдаи Ту ҳақ аст, сухани Ту ҳақ аст ва рӯзе, ки бо Ту мулоқот хоҳем кард, ҳақ аст, биҳишт ҳақ аст ва оташ ҳақ аст ва пайғамбарон ҳақанд, Муҳаммад ﷺ ҳақ аст ва Қиёмат ҳақ аст. Эй Аллоҳ, ба Ту таслим шудам ва ба Ту таваккал кардам ва ба Ту имон овардам ва ба сӯи Ту тавба кардам ва ба Ту дар баҳс шудам ва ба Ту доварӣ бурдам. Пас маро биомӯрз барои гуноҳоне, ки гузашта ва ки хоҳад омад ва он чи пинҳон кардам ва он чи ошкор кардам. Ту ал-Муқаддим ва ал-Муъаххирӣ. Ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест, Ту маъбуди манӣ, ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест.)(Маънои ал-Муқаддим ва ал-Муъаххир: Аллоҳ ҳар касро аз махлуқоти Худ, ки бихоҳад, пеш мебарад ва бартарӣ медиҳад ва ҳар касро, ки бихоҳад, мувофиқи ҳикмати Худ ақиб мемонад ва боздошта мешавад; масалан, бартарии инсон бар дигар махлуқот, бартарии пайғамбарон бар дигар мардум, бартарии Муҳаммад ﷺ бар тамоми пайғамбарон ва фиристодагон ва ғайра.)

((سُبْحانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ)). ثلاث مرَّاتٍ.

(Пок аст Парвардигори ман, Бузург.’(се бор))

((سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي)).

(Пок ҳастӣ эй Аллоҳ, Парвардигори мо ва Туро ҳамд мегӯям. Эй Аллоҳ, маро биомӯрз.)

((سُبُّوُحٌ، قُدُّوسٌ، رَبُّ المَلاَئِكَةِ وَالرُّوحِ)).

(Пок ва муқаддас (аст Ӯ), Парвардигори фариштагон ва ар-Рӯҳ (яъне Ҷибрил).)

((اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَلَكَ أَسْلَمْتُ، خَشَعَ لَكَ سَمْعِي، وَبَصَرِي، وَمُخِّي، وَعَــــظْمِي، وَعَصَبِي، [وَمَا استَقَلَّتْ بِهِ قَدَمِي])).

(Эй Аллоҳ, барои Ту рукӯъ кардам ва ба Ту имон овардам ва ба Ту таслим шудам. Шунавоӣ, биноӣ, ақл, устухонҳо, пай ва он чи пойҳоям бардоштаанд, дар баробари Ту фурӯтананд.)

((سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ، وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ، وَالْعَظَمَةِ)).

(Пок аст Ӯ, Соҳиби тавони комил, фармонравоӣ, бузургворӣ ва шукӯҳ.)

((سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى)) ثلاث مرَّاتٍ.

(Пок аст Парвардигори ман, Баландтарин.’(се бор))

((سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي)).

(Пок ҳастӣ эй Аллоҳ, Парвардигори мо ва Туро ҳамд мегӯям. Эй Аллоҳ, маро биомӯрз.)

((سُبوحٌ، قُدُّوسٌ، رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ)).

(Пок ва муқаддас (аст Ӯ), Парвардигори фариштагон ва ар-Рӯҳ (яъне Ҷибрил).)

((اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَلَكَ أَسْلَمْتُ، سَجَدَ وَجْهِيَ لِلَّذِي خَلَقَهُ، وَصَوَّرَهُ، وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ، تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسنُ الْخَالِقينَ)).

(Эй Аллоҳ, барои Ту саҷда кардам ва ба Ту имон овардам ва ба Ту таслим шудам. Рӯи ман барои Он ки онро офарид ва шакл дод ва шунавоӣ ва биноиашро падид овард, саҷда кард. Баракатнок аст Аллоҳ, Беҳтарини офарандагон.)

((سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ، وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ، وَالْعَظَمَةِ)).

(Пок аст Ӯ, Соҳиби тавони комил, фармонравоӣ, бузургворӣ ва шукӯҳ.)

((اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ: دِقَّهُ وَجِلَّهُ، وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ، وَعَلاَنِيَّتَهُ وَسِرَّهُ)).

(Эй Аллоҳ, тамоми гуноҳҳоямро биомӯрз, хурд ва бузургашро, аввал ва охирашро, ошкор ва пинҳонашро.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ)).

(Эй Аллоҳ, ба хушнудии Ту аз хашми Ту ва ба афви Ту аз азоби Ту паноҳ мебарам ва аз Ту ба Ту паноҳ мебарам. Наметавонам ситоиши Туро шумор кунам, Ту ончунон ҳастӣ, ки Худро ситоиш кардаӣ.)

((التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَواتُ، وَالطَّيِّباتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسولُهُ)).

(Ат-таҳиёт аз они Аллоҳ аст. Ҳамаи ибодатҳо ва корҳои неку аз они Ӯст. Салом ва раҳмат ва баракоти Аллоҳ бар ту, эй Пайғамбар. Салом бар мо ва бар ҳамаи бандагони солеҳи Аллоҳ. Шаҳодат медиҳам, ки ҷуз Аллоҳ маъбуде сазовори парастиш нест ва шаҳодат медиҳам, ки Муҳаммад бандаи Ӯ ва фиристодаи Ӯст.)(Ат-таҳиёт: тамоми калимоте, ки бар таъзими Аллоҳ, ҳастии ҷовидонаи Ӯ, камоли Ӯ ва фармонравоии Ӯ далолат мекунанд.)

((اللَّهُــمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ)).

(Эй Аллоҳ, аз азоби қабр, аз азоби оташ, аз озмоишҳои зиндагӣ ва марг ва аз шарри фитнаи ал-Масеҳ ад-Даҷҷол ба Ту паноҳ мебарам.)(Ал-Масеҳ ад-Даҷҷол: аз аломатҳои бузурги Қиёмат ва бузургтарин озмоише аст, ки ба инсоният мерасад ва ҳар пайғамбар аз он ҳушдор додааст. Аксари мардум аз ӯ пайравӣ хоҳанд кард. Ӯ аз Исфаҳони Эрон дар замоне пайдо мешавад, ки мусулмонон Константинопольро фатҳ мекунанд. Ба ӯ тавонҳои хос дода мешавад ва ҳақро ботил ва ботилро ҳақ нишон медиҳад. Аввал худро некӯкор мегӯяд, сипас иддаои пайғамбарӣ мекунад ва ниҳоят иддаои илоҳият. Аз вижагиҳои ӯ ин аст, ки чашми росташ кӯр аст, ки далели қотеъ бар рад шудани иддаои худоии ӯст, зеро ин нишонаи нуқсон аст. Миёни ду чашмаш калимаи «кофир» навишта шудааст, ки ҳар мӯъмин, хоҳ босавод бошад, хоҳ бесавод, онро мешиносад.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَأَعوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، وَأَعوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَعوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ)).

(Эй Аллоҳ, аз азоби қабр ба Ту паноҳ мебарам ва аз фитна ва озмоиши ал-Масеҳ ад-Даҷҷол ба Ту паноҳ мебарам ва аз озмоишҳои зиндагӣ ва марг ба Ту паноҳ мебарам. Эй Аллоҳ, аз гуноҳ ва қарз ба Ту паноҳ мебарам.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْماً كَثِيراً، وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي، إِنَّكَ أَنْتَ الغَفورُ الرَّحيمُ)).

(Эй Аллоҳ, ман ба ҳақиқат ба нафси худ бисёр ситам кардам ва ҷуз Ту касе гуноҳонро намеомӯрзад; пас маро омӯрзише аз ҷониби Худат бибахш ва бар ман раҳм кун. Ҳаққо, ки Ту Бисёр омӯрзанда ва Бисёр меҳрубонӣ.)(Аз ҷониби Худат: яъне аз файзи бепоёни Ту бидуни он ки сазовораш бошам ва омӯрзише, ки шоистаи бузургворӣ ва карами Ту бошад.)

((اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ، وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ، وَمَا أَعْلَنْتُ، وَمَا أَسْرَفْتُ، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي. أَنْتَ الْمُقَدِّمُ، وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ)).

(Эй Аллоҳ, гуноҳҳоеро, ки пештар кардаам ва ки баъдан хоҳам кард, ва он чиро, ки пинҳонӣ кардаам ва ки ошкоро кардаам, ва аз ҳад гузаштанамро ва он чиро, ки Ту аз ман донотарӣ, биомӯрз. Ту ал-Муқаддим ва ал-Муъаххирӣ. Ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест.)(Маънои ал-Муқаддим ва ал-Муъаххир: Аллоҳ ҳар касро аз махлуқоти Худ, ки бихоҳад, пеш мебарад ва бартарӣ медиҳад ва ҳар касро, ки бихоҳад, мувофиқи ҳикмати Худ ақиб мемонад ва боздошта мешавад; масалан, бартарии инсон бар дигар махлуқот, бартарии пайғамбарон бар дигар мардум, бартарии Муҳаммад ﷺ бар тамоми пайғамбарон ва фиристодагон ва ғайра.)

((اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ، وَشُكْرِكَ، وَحُسْنِ عِبادَتِكَ)).

(Эй Аллоҳ, маро ёрӣ деҳ, то Туро ёд кунам, шукр гӯям ва Туро ба некутарин шева бипарастам.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ، وَأَعوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْقَبْرِ)).

(Эй Аллоҳ, аз бухл ва буздилӣ ба Ту паноҳ мебарам, ва ба Ту паноҳ мебарам, ки ба бадтарин синни умр баргардонда шавам «яъне пирӣ, нотавонӣ, ноумедӣ ва ҳолати тарс», ва аз озмоишҳои ин дунё ва азоби қабр ба Ту паноҳ мебарам.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ)).

(Эй Аллоҳ, аз Ту биҳиштро металабам ва аз оташ ба Ту паноҳ мебарам.)

((اللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الغَيْبَ وَقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلقِ أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الْحَيَاةَ خَيْراً لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا عَلِمْتَ الْوَفَاةَ خَيْراً لِي، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، وَأَسْأَلُكَ كَلِمَةَ الْحَقِّ فِي الرِّضَا وَالْغَضَبِ، وَأَسْأَلُكَ الْقَصْدَ فِي الْغِنَى وَالْفَقْرِ، وَأَسْأَلُكَ نَعِيماً لاَ يَنْفَدُ، وَأَسْأَلُكَ قُرَّةَ عَيْنٍ لاَ تَنْقَطِعُ، وَأَسْأَلُكَ الرِّضَا بَعْدَ الْقَضَاءِ، وَأَسْــــأَلُكَ بَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ، وَأَسْأَلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ، وَالشَّوْقَ إِلَى لِقائِكَ فِي غَيرِ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ، وَلاَ فِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ، اللَّهُمَّ زَيِّنَا بِزِينَةِ الإِيمَانِ، وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ)).

(Эй Аллоҳ, ба ҳаққи илми Ту ба ғайб ва қудрати Ту бар махлуқот, маро то он замон зинда нигоҳ дор, ки зиндагиро барои ман беҳтар медонӣ ва ҳар гоҳ маргро барои ман беҳтар медонӣ, маро бимирон. Эй Аллоҳ, маро дар ниҳон ва ошкор аз тарси Худ бархурдор гардон ва аз Ту металабам, ки дар ҳолати хушнудӣ ва хашм ростгӯям гардонӣ. Аз Ту металабам, ки маро дар тавонгарӣ ва дарвешӣ миёнарав гардонӣ ва аз Ту неъмат ва шодии ҷовидонро металабам, ки қатъ нашавад. Аз Ту металабам, ки маро аз он чи муқаддар кардаӣ розӣ гардонӣ ва зиндагии осон баъд аз марг. Аз Ту лаззати нигоҳ кардан ба ҷамоли Туро ва шавқи мулоқот бо Туро металабам, бидуни он ки мусибати зараровар ё фитнаи гумраҳкунанда ба миён ояд. Эй Аллоҳ, моро бо зинати имон биёрой ва моро аз ҷумлаи ҳидоятгарон ва ҳидоятёфтагон гардон.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا أَللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يولَدْ، وَلَمْ يَكنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِّيمُ)).

(Эй Аллоҳ, аз Ту металабам, эй Аллоҳ, зеро Ту Яккаву Ягона, ас-Самад ҳастӣ, на зоидаӣ ва на зоида шудаӣ ва ҳеҷ кас мисли Ту нест, ки гуноҳҳоямро биомӯрзӣ, зеро Ту Бисёр омӯрзанда ва Бисёр меҳрубонӣ.)(Ас-Самад: Соҳиби бениёзи комилсифат, ки тамоми махлуқот дар ҳамаи ниёзҳои худ ба Ӯ рӯ меоваранд.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، الْمَنَّانُ، يَا بَدِيعَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالْإِكْرَامِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ)).

(Эй Аллоҳ, аз Ту металабам, зеро ҳамд аз они Туст, ҷуз Ту, ки яккаву бешарикӣ, маъбуде сазовори парастиш нест. Ту Некӯкорӣ. Эй Падидоварандаи осмонҳо ва замин, эй Соҳиби ҷалол ва икром, эй Зиндаи ҷовид, эй Худқоим ва қоимкунандаи ҳама, ҳароина аз Ту биҳиштро металабам ва аз оташ ба Ту паноҳ мебарам.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ)) .

(Эй Аллоҳ, аз Ту металабам, зеро шаҳодат медиҳам, ки Ту Аллоҳӣ, ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест, Яккаву Ягонаӣ, ас-Самад, ки на зоидааст ва на зоида шудааст ва ҳеҷ кас мисли Ӯ нест.)(Ас-Самад: Соҳиби бениёзи комилсифат, ки тамоми махлуқот дар ҳамаи ниёзҳои худ ба Ӯ рӯ меоваранд.)