Зикри субҳ ва шом
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيطَانِ الرَّجِيمِ ﴿اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ﴾.
Аллоҳ — маъбуде ҷуз Ӯ нест, Зиндаи ҷовид ва Қоимкунандаи ҳастӣ. Ӯро на ғунудагӣ мегирад ва на хоб. Ҳар чи дар осмонҳо ва ҳар чи дар замин аст, аз они Ӯст. Кист он ки назди Ӯ шафоат кунад, магар ба иҷозати Ӯ? Ӯ медонад он чиро, ки дар пеши онон [ҳозир] аст ва он чиро, ки баъд аз онон хоҳад буд ва онон аз илми Ӯ чизеро дар бар намегиранд, магар он чи Ӯ бихоҳад. Курсии Ӯ осмонҳо ва заминро фаро гирифтааст ва нигаҳдории онҳо Ӯро хаста намекунад. Ва Ӯст Баландмартаба ва Бузург.
(بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ﴾.) (بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴾.) (بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلَهِ النَّاسِ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ﴾)
([Сураи ал-Ихлос (112)]( 1 ) Бигӯ: Ӯ Аллоҳ аст, [ки] Ягона аст,( 2 ) Аллоҳ паноҳи ҳама аст,( 3 ) Ӯ на зоидааст ва на зоида шудааст,( 4 ) Ва ҳеҷ кас ҳамто ва ҳамтои Ӯ нест.)([Сураи ал-Фалақ (113)] ( 1 ) Бигӯ: ба Парвардигори субҳ паноҳ мебарам,( 2 ) Аз шарри он чи офаридааст,( 3 ) Ва аз шарри торикӣ чун фаро расад,( 4 ) Ва аз шарри дамандагон бар гиреҳҳо,( 5 ) Ва аз шарри ҳасудон чун ҳасад баранд. )([Сураи ан-Нос (114)])( 1 ) Бигӯ: ба Парвардигори мардум паноҳ мебарам,( 2 ) Подшоҳи мардум,( 3 ) Маъбуди мардум,( 4 ) Аз шарри васвасагари пинҳоншаванда -( 5 ) Он ки дар синаҳои мардум васваса мекунад -( 6 ) Хоҳ аз ҷинҳо бошад ва хоҳ аз мардум.
((أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، لاَ إِلَهَ إلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، رَبِّ أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا فِي هَذَا الْيَوْمِ وَخَيرَ مَا بَعْدَهُ ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِي هَذَا الْيَوْمِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهُ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَسُوءِ الْكِبَرِ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابٍ فِي النَّارِ وَعَذَابٍ فِي الْقَبْرِ)). [ وإذا أمسى قال: أمسينا وأمسى الملك للَّه] [وإذا أمسى قال: رب أسألك خير ما في هذه الليلة، وخير ما بعدها، وأعوذ بك من شر ما في هذه الليلة، وشر ما بعدها.]
‘Бомдодро дарёфтем ва дар ҳамин лаҳза фармонравоӣ аз они Аллоҳ аст ва ҳамд аз они Аллоҳ аст. Ҷуз Аллоҳи ягона, ки шарик надорад, маъбуде сазовори парастиш нест; фармонравоӣ ва ҳамд аз они Ӯст ва Ӯ бар ҳар чиз тавоност. Парвардигоро, аз Ту хайри ин рӯз ва хайри он чи баъд аз он меояд металабам ва аз шарри ин рӯз ва шарри он чи баъд аз он меояд ба Ту паноҳ мебарам. Парвардигоро, аз танбалӣ ва пирии нотавон ба Ту паноҳ мебарам. Парвардигоро, аз азоби оташ ва азоби қабр ба Ту паноҳ мебарам.’
((اللَّهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا، وَبِكَ أَمْسَيْنَا ، وَبِكَ نَحْيَا، وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ النُّشُورُ)). [وإذا أمسى قال: اللَّهم بك أمسينا، وبك أصبحنا، وبك نحيا، وبك نموت، وإليك المصير.]
(Эй Аллоҳ, ба иҷозаи Ту субҳро дарёфтем ва ба иҷозаи Ту шомро дарёфтем, ба иҷозаи Ту зинда мешавем ва мемирем ва бозгашти мо ба сӯи Туст.)[Дар шом:](Эй Аллоҳ, ба иҷозаи Ту шомро дарёфтем ва ба иҷозаи Ту субҳро дарёфтем, ба иҷозаи Ту зинда мешавем ва мемирем ва бозгашти мо ба сӯи Туст.)
((اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ)).
(Эй Аллоҳ, Ту Парвардигори манӣ, ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест, Ту маро офаридӣ ва ман бандаи Туам ва то ҷое ки тавонам, ба аҳд ва ваъдаи Ту вафодорам. Аз шарри он чи кардаам ба Ту паноҳ мебарам. Неъмати Туро бар худ эътироф мекунам ва гуноҳи худро эътироф мекунам, пас маро биомӯрз, зеро ҷуз Ту касе гуноҳонро намеомӯрзад.)
((اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ أُشْهِدُكَ، وَأُشْهِدُ حَمَلَةَ عَرْشِكَ، وَمَلاَئِكَتِكَ، وَجَمِيعَ خَلْقِكَ، أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ)) (أربعَ مَرَّاتٍ).[ وإذا أمسى قال: اللَّهم إني أمسيت...]
(Эй Аллоҳ, ҳароина субҳро дарёфтам ва Туро ва бардорандагони арши Туро ва фариштагони Туро ва тамоми махлуқоти Туро ба гувоҳӣ мегирам, ки Ту Аллоҳӣ, ҷуз Ту, ки Яккаву бешарикӣ, маъбуде сазовори парастиш нест ва ки Муҳаммад ﷺ бандаи Ту ва фиристодаи Туст.) (чор бор дар субҳу шом)(Эзоҳ: барои шом ба ҷои (асбаҳту) гуфта мешавад (амсайту).)
((اللَّهُمَّ مَا أَصْبَحَ بِي مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فَمِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ)). [وإذا أمسى قال: اللَّهم ما أمسى بي...]
(Эй Аллоҳ, ҳар неъмате, ки ба ман ё ба касе аз махлуқоти Ту расидааст, танҳо аз Туст, бешарик; пас ҳамд аз они Туст ва шукр барои Туст.)(…ҳар кӣ инро дар субҳ бигӯяд, ба ростӣ шукри рӯзи худро ба ҷо овардааст ва ҳар кӣ дар шом бигӯяд, ба ростӣ шукри шаби худро ба ҷо овардааст.)(Эзоҳ: барои шом ба ҷои (асбаҳа) гуфта мешавад (амсо).)
((اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَدَنِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي سَمْعِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَصَرِي، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ، وَالفَقْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ القَبْرِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ).
(Эй Аллоҳ, ба бадани ман тандурустӣ бидеҳ, эй Аллоҳ, ба шунавоии ман тандурустӣ бидеҳ, эй Аллоҳ, ба биноии ман тандурустӣ бидеҳ. Ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест.)(се бор) (Эй Аллоҳ, аз куфр ва дарвешӣ ба Ту паноҳ мебарам ва аз азоби қабр ба Ту паноҳ мебарам. Ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест. (се бор))
((حَسْبِيَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيهِ تَوَكَّلتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ)) (سَبْعَ مَرّاتٍ).
Аллоҳ маро бас аст, ҷуз Ӯ маъбуде сазовори парастиш нест, ба Ӯ таваккал кардам ва Ӯ Парвардигори арши бузург аст.’ (ҳафт бор ба забони арабӣ хонда шавад.)
((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ: فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي، وَمَالِي، اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي، وَآمِنْ رَوْعَاتِي، اللَّهُمَّ احْفَظْنِي مِنْ بَينِ يَدَيَّ، وَمِنْ خَلْفِي، وَعَنْ يَمِينِي، وَعَنْ شِمَالِي، وَمِنْ فَوْقِي، وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي)).
Эй Аллоҳ, аз Ту дар ин дунё ва охират афв ва офият металабам. Эй Аллоҳ, аз Ту афв ва офият металабам дар корҳои динӣ ва дунявии ман ва дар хонаводаам ва молам. Эй Аллоҳ, айбҳоямро бипӯшон ва тарсамро ба оромӣ табдил деҳ. Эй Аллоҳ, маро аз пеш ва аз пушт ва аз рост ва аз чап ва аз боло нигаҳбонӣ кун ва ба Ту паноҳ мебарам, ки аз зери худ ба замин фурӯ бурда шавам.
((اللَّهُمَّ عَالِمَ الغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ، رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي، وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطانِ وَشَرَكِهِ، وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءاً، أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ)).
(Эй Аллоҳ, Донои ғайб ва ошкор, Офарандаи осмонҳо ва замин, Парвардигор ва Соҳиби ҳар чиз, шаҳодат медиҳам, ки ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест. Аз шарри нафсам ва аз шарри шайтон ва ширки ӯ ва аз он ки ба нафси худ бадӣ расонам ё онро ба мусулмони дигар расонам, ба Ту паноҳ мебарам.)(ширк: шарик қарор додан дар чизҳое, ки хоси Аллоҳанд. Ин метавонад дар (1) эътиқод бошад, масалан бовар кардан, ки ғайр аз Аллоҳ тавони судрасонӣ ё зарар расондан дорад, (2) гуфтор, масалан қасам хӯрдан ба ғайри Аллоҳ ва (3) амал, масалан рукӯъ ё саҷда кардан барои ғайри Аллоҳ.)
((بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لاَ يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلاَ فِي السّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ).
(Ба номи Аллоҳ, ки бо номи Ӯ дар замин ва дар осмонҳо ҳеҷ чиз зиён намебинад ва Ӯст Шунавои Доно.’(се бор))
((رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبَّاً، وَبِالْإِسْلاَمِ دِيناً، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم نَبِيّاً)) (ثلاثَ مرَّاتٍ).
(Аз Аллоҳ ҳамчун Парвардигор ва аз Ислом ҳамчун дин ва аз Муҳаммад ﷺ ҳамчун Пайғамбар розӣ ҳастам.’(се бор))
((يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغيثُ أَصْلِحْ لِي شَأْنِيَ كُلَّهُ وَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ)).
(Эй Зиндаи ҷовид, эй Худқоим ва қоимкунандаи ҳама, ба раҳмати Ту ёрӣ металабам, тамоми корҳои маро ислоҳ кун ва маро ҳатто ба қадри як чашм задан ба худам вомагузор.)
((أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، اللَّهُـمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذَا الْيَوْمِ:فَتْحَهُ، وَنَصْرَهُ، وَنورَهُ، وَبَرَكَتَهُ، وَهُدَاهُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهُ)). [وإذا أمسى قال: أمسينا وأمسى الملك للَّه ربّ العالمين اللَّهم إني أسألك خير هذه الليلة: فتحها، ونصرها، ونورها، وبركتها، وهداها، وأعوذ بك من شر ما فيها، وشر ما بعدها.]
(Субҳро дарёфтем ва дар ҳамин лаҳза тамоми фармонравоӣ аз они Аллоҳ, Парвардигори ҷаҳониён аст. Эй Аллоҳ, аз Ту хайри ин рӯз, фатҳҳо ва пирӯзиҳои он, нур ва баракатҳои он ва ҳидояти онро металабам ва аз шарри ин рӯз ва шарри он чи баъд аз он меояд, ба Ту паноҳ мебарам.)[Барои шом дуо чунин хонда мешавад:](Шомро дарёфтем ва дар ҳамин лаҳза тамоми фармонравоӣ аз они Аллоҳ, Парвардигори ҷаҳониён аст. Эй Аллоҳ, аз Ту хайри ин шаб, фатҳҳо ва пирӯзиҳои он, нур ва баракатҳои он ва ҳидояти онро металабам ва аз шарри ин шаб ва шарри он чи баъд аз он меояд, ба Ту паноҳ мебарам.)
((أَصْبَحْنا عَلَى فِطْرَةِ الْإِسْلاَمِ، وَعَلَى كَلِمَةِ الْإِخْلاَصِ، وَعَلَى دِينِ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم، وَعَلَى مِلَّةِ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ، حَنِيفاً مُسْلِماً وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشرِكِينَ)). [وإذا أمسى قال: أمسينا على فطرة الإسلام...]
(Бар фитрати Ислом ва калимаи имони холис ва бар дини Пайғамбари мо Муҳаммад ﷺ ва бар дини падари мо Иброҳим бархостем, ки мусулмон ва ҳаққарост буд ва аз мушрикон набуд.)(фитрат: дини Ислом, роҳи Иброҳим алайҳиссалом.)(Эзоҳ: барои шом ба ҷои асбаҳно гуфта мешавад амсайно.)
((سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ)) (مائة مرَّةٍ).
(Пок аст Аллоҳ ва Ӯро ҳамд мегӯям.)(сад бор)
((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)) (عشرَ مرَّات) ، أَوْ (مرَّةً واحدةً عندَ الكَسَلِ).
(Ҷуз Аллоҳи ягона, ки шарик надорад, маъбуде сазовори парастиш нест; фармонравоӣ ва ҳамд аз они Ӯст ва Ӯ бар ҳар чиз тавоност.)( [даҳ бор ё як бор, агар танбалӣ шавад])
((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)) (مائةَ مرَّةٍ إذا أصبحَ).
(Ҷуз Аллоҳи ягона, ки шарик надорад, маъбуде сазовори парастиш нест; фармонравоӣ ва ҳамд аз они Ӯст ва Ӯ бар ҳар чиз тавоност.)((сад бор дар ҳар рӯз))
((سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ: عَدَدَ خَلْقِهِ، وَرِضَا نَفْسِهِ، وَزِنَةَ عَرْشِهِ، وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ إذا أصبحَ).
(Пок аст Аллоҳ ва Ӯро ҳамд мегӯям, ба шумораи махлуқоти Ӯ ва ба қадри хушнудии Ӯ ва ба вазни арши Ӯ ва ба қадри сиёҳии калимоти Ӯ.)(се бор)
((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعاً، وَرِزْقاً طَيِّباً، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً)) (إذا أصبحَ).
(Эй Аллоҳ, аз Ту дониши судманд ва рӯзии пок ва амалҳои пазируфташуда металабам.)
((أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ)) (مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْيَوْمِ).
‘Аз Аллоҳ омӯрзиш металабам ва ба сӯи Ӯ тавба мекунам.’ [сад бор дар як рӯз]
((أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ إذا أمسى).
(Ба калимоти комили Аллоҳ аз шарри он чи офаридааст, паноҳ мебарам.)(се бор дар шом)
((اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى نَبَيِّنَا مُحَمَّدٍ)) (عشرَ مرَّاتٍ).
‘Эй Аллоҳ, бар Пайғамбари мо Муҳаммад ﷺ салавот ва салом фирист.’ [даҳ бор]
