Ҳалол ва ҳаром
86 мавзӯъ
Хӯрок ва нӯшокӣ
23Пул ва тиҷорат
23Оила ва қаробат
16Гуфтор ва ахлоқ
10Либос
5Принсипҳои умумӣ
9Ягон мавзӯъ ба ҷустуҷӯи шумо мувофиқ нест.
Ҳалол ва ҳаром чӣ тавр маълум мешавад
Ҳалол маънои раво будан ва ҳаром маънои манъ шуданро дорад. Ҳукм аз Қуръон ва суннати саҳеҳ меояд ва дар ҷое, ки матнҳо хомӯшанд, аз кори олимони соҳибихтисос.
Қуръон мегӯяд, ки Пайғамбар ﷺ чизҳои покизаро барои мардум ҳалол ва чизҳои палидро бар онҳо ҳаром мекунад (7:157). Олимон умуман шарҳ медиҳанд, ки чизҳо раво ҳастанд, магар ин ки далеле онҳоро манъ кунад.
Миёни ҳалоли равшан ва ҳароми равшан корҳои шубҳанок ҳастанд. Пайғамбар ﷺ моро насиҳат кард, ки барои ҳифзи дин ва обрӯи худ аз онҳо дур бошем.
Ин саҳифа ҳукмҳои маъруфро барои омӯзиши умумӣ шарҳ медиҳад. Ин фатво нест. Олимон метавонанд дар тафсилот ихтилоф дошта бошанд ва вазъияти шахсӣ гуногун аст. Барои ҳолати худ аз олими соҳибихтисос ё мақоми исломии маҳаллии худ пурсед.
Сарчашмаҳои мо
- Қуръон: матни арабӣ бо хати усмонӣ, бо тарҷумаи нашршуда барои ҳар забон. Ҳар оят ба ҷойи худ дар сура пайваст аст.
- Ҳадис: аз пойгоҳи кушодаи ҳадис гирифта шудааст. Ҳар ҳадис аз рӯи матнаш мувофиқ карда шуда, бо маҷмаа ва рақамаш нишон дода мешавад ва бо дараҷае, ки олимон додаанд, агар пойгоҳ дошта бошад. Ҳадисҳои «Саҳеҳи Бухорӣ» ва «Саҳеҳи Муслим» дар ду маҷмааест, ки мазмунашон бо иттифоқ саҳеҳ аст.
- Ҳар ҷавоб танҳо он чиро мегӯяд, ки ин матнҳо мегӯянд. Дар ҷое, ки олимон ихтилоф доранд, мавзӯъ инро мегӯяд.
Саволҳо дар бораи ҳалол ва ҳаром
Ҳалол чӣ маъно дорад?
Ҳалол маънои бо шариати исломӣ раво буданро дорад. Он барои хӯрок, нӯшокӣ, даромад, рафтор ва ғайра истифода мешавад.
Ҳаром чӣ маъно дорад?
Ҳаром маънои бо шариати исломӣ манъ шуданро дорад. Анҷом додани он гуноҳ аст ва аз он ба хотири Аллоҳ худдорӣ кардан подош дорад.
Агар надонам, ки чизе ҳалол аст ё не, чӣ кунам?
Пайғамбар ﷺ насиҳат кард, ки аз корҳои шубҳанок дур бошем. Аз олими донишманд пурсед ва агар маҳсулот бошад, шаҳодатномаи боэътимоди ҳалолро санҷед.
Оё чизи ҳаром метавонад раво шавад?
Танҳо дар зарурати ҳақиқӣ, масалан барои наҷоти ҷон вақте ки чизи дигар нест, ва танҳо ба андозаи лозим (Қуръон 2:173).