وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍۢ مِّنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾
Ва Лутро фиристодем. Он гоҳ ба қавми худ гуфт: «Чаро коре зишт мекунед, ки ҳеҷ кас аз мардуми Ҷаҳон пеш аз шумо накардааст?
Ҳукми муносибатҳои ҳамҷинс дар Ислом чист?
Ҳаром Оила ва қаробат Қуръон · 4
Ҷавоби кӯтоҳ
Ислом амалҳои ҳамҷинсро манъ мекунад, чунон ки Қуръон дар қиссаи қавми Лут нақл мекунад (7:80-81, 26:165-166). Ҳукм ба худи амал дахл дорад. Бо шахсе, ки бо эҳсосоти худ мубориза мебарад, бояд бо эҳтиром ва раҳм муносибат кард, тавба барои ҳама кушода аст ва мусулмононро иҷозат нест, ки ба касе зиён расонанд ё ӯро таҳқир кунанд.
Далел
Қуръон
إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ مُّسْرِفُونَ ﴿٨١﴾
Шумо ба ҷои занон бо мардон шаҳват меронед. Шумо мардуме таҷовузкор ҳастед».
أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿١٦٥﴾
Чаро аз миёни мардуми ҷаҳон бо мардон меомезед?
وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴿١٦٦﴾
Ва ҳамсаронеро, ки Парвардигоратон бароятон офаридааст, тарк мегӯед? На, шумо мардуме таҷовузкор ҳастед!»
Ин маълумоти умумӣ аст, на фатво. Барои вазъияти шахсии худ аз олими соҳибихтисос пурсед.