Олимон ихтилоф доранд Пул ва тиҷорат Қуръон · 1
Олимони муосир ихтилоф доранд. Баъзеҳо нигоҳ доштан ва савдои онро ҳамчун дороии рақамӣ ё василаи мубодила, вақте ки истифодаи воқеӣ дорад ва бе фоиз ва фиреб савдо мешавад, раво медонанд. Дигарон онро ба сабаби гумонбозии шадид, номуайянӣ (ғарар), хатари аз даст додани ҳама чиз ва истифодаи он дар ҷинояткорӣ манъ мекунанд. Қуръон савдоро бо розигии тарафайн, бе ба ноҳақ гирифтани мол фармон медиҳад (4:29). Дар бораи арзи мушаххас ва тарзи истифодаи он аз олим пурсед.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَأْكُلُوٓا۟ أَمْوَٰلَكُم بَيْنَكُم بِٱلْبَٰطِلِ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَٰرَةً عَن تَرَاضٍۢ مِّنكُمْ ۚ وَلَا تَقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًۭا ﴿٢٩﴾
Эй касоне, ки имон овардаед, моли якдигарро ба ноҳак, махӯред, ғайри молҳои тиҷоратӣ, ки ҳар ду тараф ба он ризоят дода бошед. Ва худатонро макушед. Албатта Худо бо шумо меҳрубон аст!
Ин маълумоти умумӣ аст, на фатво. Барои вазъияти шахсии худ аз олими соҳибихтисос пурсед.
