قَالَ جَابرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: كَانَ رسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الْاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ، يَقُولُ: ((إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ، ثُمَّ لْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ العَظِيمِ؛ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلاَّمُ الغُيُوبِ، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأمْرَ - وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ – فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ، ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ)).وَمَا نَدِمَ مَنِ اسْتَخَارَ الْخَالِقَ، وَشَاوَرَ الْمَخْلُوقِينَ الْمُؤْمِنِينَ وَتَثَبَّتَ فِي أَمْرِهِ، فَقَدْ قَالَ اللَّه تعالى: ﴿وَشاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ﴾ .
(Ҷобир ибни Абдуллоҳ нақл мекунад, ки гуфт: ’Пайғамбар ﷺ моро дар ҳамаи корҳоямон ба истихора амр мекард, ончунон ки сурае аз Қуръонро ба мо меомӯхт. Ӯ мегуфт: Агар касе аз шумо хоҳад коре анҷом диҳад, бояд ду ракъати намози нофила бигузорад ва баъд аз он дуо кунад:‘Эй Аллоҳ, аз Ту ба илми Ту хайр металабам ва ба тавони Ту қувват металабам ва аз фазли бузурги Ту металабам, зеро Ту тавонӣ ва ман нотавон ва Ту медонӣ ва ман намедонам ва Ту Донои ғайбӣ. Эй Аллоҳ, агар медонӣ, ки ин кор -ва дар ин ҷо ниёзашро ном мебарад- барои дини ман, зиндагии ман ва оқибати кори ман хуб аст, пас онро барои ман муқаддар кун ва осон гардон ва дар он ба ман баракат бидеҳ; ва агар медонӣ, ки ин кор барои дини ман, зиндагии ман ва оқибати кори ман бад аст, пас онро аз ман дур кун ва маро аз он дур кун ва барои ман хайрро ҳар ҷое ки бошад муқаддар кун ва маро аз он розӣ гардон.)(Касе ки аз Офарандаи худ хайр металабад ва бо мӯъминони дигар машварат мекунад ва сипас бар азми худ устувор мемонад, пушаймон намешавад, зеро Аллоҳ фармудааст:…ва бо онон дар кор машварат кун. Пас чун қарор гирифтӣ, ба Аллоҳ таваккал кун…)