اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾ ((اللَّهُمَّ إِنّا نَسْأَلُكَ فِي سَفَرِنَا هَذَا البِرَّ وَالتَّقْوَى، وَمِنَ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى، اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا سَفَرَنَا هَذَا وَاطْوِ عَنَّا بُعْدَهُ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالْخَليفَةُ فِي الْأَهْلِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمَنْظَرِ، وَسُوءِ الْمُنْقَلَبِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ))، وإذا رَجَعَ قَالَهُنَّ وَزَادَ فِيهِنَّ: ((آيِبُونَ، تائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ)).
(አላህ ታላቅ ነው፣ አላህ ታላቅ ነው፣ አላህ ታላቅ ነው፤ ይህን (ማጓጓዣ) ለእኛ ያስገዛልን ከጉድለት ሁሉ የጠራ ነው፤ እኛ ራሳችን ይህን ማድረግ አንችልም ነበር፤ መጨረሻ መመለሻችንም ወደ ጌታችን ነው። አላህ ሆይ! በዚህ ጉዟችን ቢርንና ተቅዋን እንጠይቅሃለን፤ አንተን የሚያስደስቱ ሥራዎችንም እንጠይቅሃለን። አላህ ሆይ! ጉዟችንን አቅልልልን፤ ርቀቱንም አሳጥርልን። አላህ ሆይ! አንተ በጉዞ ላይ ጓደኛ፣ በቤተሰብ ላይም ተተኪ ነህ። አላህ ሆይ! ከጉዞ ችግር፣ ከልብ መለወጥና ከመጥፎ ሁኔታ፣ በሀብትና በቤተሰብም ከሚሆን ክፉ ፍጻሜ በአንተ እጠበቃለሁ።)(ቢርና ተቅዋ፦ እያንዳንዳቸው በተናጠል ሲጠቀሱ መልካም ተግባራትንና መታዘዝን ሁሉ የሚያመለክቱ ሁለት ሁሉን አቀፍ ቃላት ናቸው፤ ማለትም የታዘዙትን መፈጸምና የተከለከሉትን መተው። ሁለቱ አብረው ሲመጡ ቢር የታዘዙ ተግባራትን መፈጸም፣ ተቅዋ ደግሞ የተከለከሉ ተግባራትን መተውን ያመለክታል።)(ተተኪ፦ በሌላው አለመኖር ወይም ሞት ምክንያት የእርሱን ቦታ የሚተካ። ይህ የ«ኸሊፋ» ቃል ትክክለኛ ትርጉም ነው፤ ስለዚህ አደም አላህን በምድር ላይ የሚወክል ኸሊፋ (በተለምዶ እንደሚተረጎመው ወኪል) ነው ብሎ ማመን ስህተት ነው፤ አላህ ፈጽሞ የማይጠፋና የማይሞት ነውና። ይህ ዱዓ የቃሉን ትክክለኛ ግንዛቤ ያረጋግጣል፤ ስንሞት ወይም ስንጠፋ አላህ እኛን ተክቶ የተውናቸውን እንደሚጠብቅ ያሳያል።)(ሲመለሱም ይኸው ዱዓ በሚከተለው ጭማሪ ይነበባል፦ (ተመላሾች፣ ተውበት አድራጊዎች፣ አምላኪዎችና ጌታችንን አመስጋኞች ሆነን እንመለሳለን።))
