Duayên Rêwîtiyê: Siwarbûn, Rê û Vegera Malê

((بِسْمِ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ للَّهِ ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ، وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾، ((الْحَمْدُ لِلَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي؛ فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ)).

(Bi navê Xwedê û pesn ji Xwedê re ye. Ew ji hemû kêmasiyan paqij e, Yê ku ev (wesîta veguhastinê) ji me re ragirtiye û me bi xwe nikaribû wê bikira, û vegera me ya dawîn ji Rebbê me re ye. Pesn ji Xwedê re ye, pesn ji Xwedê re ye, pesn ji Xwedê re ye, Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e. Tu ji hemû kêmasiyan paqij î, ey Xwedê, bêguman min zulm li canê xwe kiriye, ji ber vê yekê min bibexşîne, ji ber ku bi rastî ji bilî te tu kes gunehan nabexşîne.)

اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾ ((اللَّهُمَّ إِنّا نَسْأَلُكَ فِي سَفَرِنَا هَذَا البِرَّ وَالتَّقْوَى، وَمِنَ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى، اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا سَفَرَنَا هَذَا وَاطْوِ عَنَّا بُعْدَهُ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالْخَليفَةُ فِي الْأَهْلِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمَنْظَرِ، وَسُوءِ الْمُنْقَلَبِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ))، وإذا رَجَعَ قَالَهُنَّ وَزَادَ فِيهِنَّ: ((آيِبُونَ، تائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ)).

(Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e, Ew ji hemû kêmasiyan paqij e, Yê ku ev (wesîta veguhastinê) ji me re ragirtiye û me bi xwe nikaribû wê bikira, û vegera me ya dawîn ji Rebbê me re ye. Ey Xwedê, em di vê rêwîtiya xwe de ji te birr û teqwa dixwazin, û kirinên ku te razî dikin dixwazin. Ey Xwedê, rêwîtiya me ji me re hêsan bike û dûrahiya wê ji me re kurt bike. Ey Xwedê, tu Hevalê rê û Cihgirê li ser malbatê yî, ey Xwedê, ez pena xwe bi te tînim ji zehmetiyên rêwîtiyê, ji guherîna dilan û ji rewşeke xerab, û ez pena xwe bi te tînim ji encameke bê şans di mal û malbatê de.)(birr û teqwa: du gotinên fireh in ku her yek bi tena serê xwe behsa hemû kirinên başî û îtaetê dikin, ango kirina tiştên ku hatine ferman kirin û dûrketina ji tiştên ku hatine qedexe kirin. Gava ku bi hev re bên bikaranîn, birr behsa kirina wan kirinan dike ku hatine ferman kirin û teqwa behsa dûrketina ji wan kirinan dike ku hatine qedexe kirin.)(Cihgir: yê ku li şûna yekî din tê ji ber ku ew tune ye an miriye. Ev wateya rast a peyva xelîfe ye; ji ber vê yekê şaş e ku mirov bawer bike ku Adem xelîfe (cihgir, wekî ku bi gelemperî tê wergerandin) ê Xwedê ye li ser erdê, ji ber ku Xwedê qet tune nabe û qet namire. Ev dua wateya rast a vê peyvê îsbat dike û nîşan dide ku Xwedê li şûna me tê û yên ku em piştî mirin an nebûnê bi cih dihêlin diparêze.)(piştî vegerê heman dua bi vê zêdekirinê tê xwendin: (Em vedigerin, tobe dikin, dipereste û pesnê Rebbê xwe didin.))

((يُكَبِّرُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ ثَلاَثَ تَكْبِيرَاتٍ ثُمَّ يَقُولُ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنا حَامِدُونَ، صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الْأَحْزابَ وَحْدَهُ)).

(Ebdullahê kurê Umer ragihand ku Resûlê Xwedê ﷺ gava ji şerekî an ji hecê vedigeriya, li ser her cihê bilind digot: (Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e, Xwedê herî mezin e.) û paşê digot: (Ji bilî Xwedê, yê tenê û bê şirîk, tu yê hêjayî perestinê tune ye. Padîşahî û pesn hemû yên Wî ne û Ew li ser her tiştî dikare. Em vedigerin, tobe dikin, dipereste û pesnê Rebbê xwe didin. Xwedê sozê xwe cih anî, alîkariya Bendeyê xwe kir û bi tenê hevalbend têk birin.))