Дуоҳо барои ташвиш, ғаму андӯҳ, тарс, хашм ва қарз

((اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ، ابْنُ عَبْدِكَ، ابْنُ أَمَتِكَ، نَاصِيَتِي بِيَدِكَ، مَاضٍ فِيَّ حُكْمُكَ، عَدْلٌ فِيَّ قَضَاؤُكَ، أَسْأَلُكَ بِكُــــلِّ اسْمٍ هُوَ لَكَ، سَمَّيْتَ بِهِ نَفْسَكَ، أَوْ أَنْزَلْتَهُ فِي كِتَابِكَ، أَوْ عَلَّمْتَهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِكَ، أَوِ اسْتَأْثَرْتَ بِهِ فِي عِلْمِ الغَيْبِ عِنْدَكَ، أَنْ تَجْعَلَ القُرْآنَ رَبِيعَ قَلْبِي، وَنُورَ صَدْرِي، وَجَلاَءَ حُزْنِي، وَذَهَابَ هَمِّي)).

(Эй Аллоҳ, ман бандаи Туам, писари бандаи Ту, писари канизи Ту, пешонии ман дар дасти Туст (яъне Ту бар ман ҳокимияти комил дорӣ), фармони Ту бар ман ҷорист ва қазои Ту дар ҳаққи ман одилона аст. Аз Ту ба ҳар номе, ки аз они Туст ва Худро бо он номидаӣ ё дар китоби Худ нозил кардаӣ ё ба касе аз махлуқоти Худ омӯхтаӣ ё онро дар илми ғайбии назди Худ нигоҳ доштаӣ, металабам, ки Қуръонро баҳори дилам ва нури синаам ва барҳамдиҳандаи ғамам ва кушояндаи андӯҳам гардонӣ.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ)).

(Эй Аллоҳ, аз ғаму андӯҳ, нотавонӣ ва танбалӣ, бухл ва буздилӣ, бори қарз ва аз ғалабаи мардон ба Ту паноҳ мебарам.)

((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ الْعَظِيمُ الْحَلِيمُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ رَبُّ السَّمَوَاتِ وَرَبُّ الْأَرْضِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ)).

(Ҷуз Аллоҳи Бурдбор маъбуде сазовори парастиш нест. Ҷуз Аллоҳи Парвардигори арши бузург маъбуде сазовори парастиш нест. Ҷуз Аллоҳи Парвардигори осмонҳо, Парвардигори замин ва Парвардигори арши карим маъбуде сазовори парастиш нест.)

((اللَّهُمَّ رَحْمَتَكَ أَرْجُو، فَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ، وَأَصْلِحْ لِي شَأْنِي كُلَّهُ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ)).

(Эй Аллоҳ, ба раҳмати Ту умедворам, пас маро ҳатто ба қадри як чашм задан ба худам вомагузор ва тамоми корҳои маро ислоҳ кун. Ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест.)

((لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظّالِمِينَ)).

(Ҷуз Ту маъбуде сазовори парастиш нест. Пок ҳастӣ, ҳароина ман аз ситамкорон будам.)

((اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي لاَ أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً)).

(Аллоҳ, Аллоҳ Парвардигори ман аст, ба Ӯ ҳеҷ чизро шарик намекунам.)

((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ!)).

(Ҷуз Аллоҳ маъбуде сазовори парастиш нест.)

((أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ)).

(Ба Аллоҳ аз шайтони рондашуда паноҳ мебарам.)

((اللَّهُمَّ اكْفِنِي بِحَلاَلِكَ عَنْ حَرَامِكَ، وَأَغْنِنِي بِفَضْلِكِ عَمَّنْ سِوَاكَ)).

(Эй Аллоҳ, маро бо ҳалоли Худ аз ҳаромат бениёз гардон ва бо фазли Худ маро аз дигарон бениёз кун.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ)).

(Эй Аллоҳ, аз ғаму андӯҳ, нотавонӣ ва танбалӣ, бухл ва буздилӣ, бори қарз ва аз ғалабаи мардон ба Ту паноҳ мебарам.)