سوره العاديات

وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا ﴿١﴾

سوگند به اسبان دونده‌اى كه نفس‌نفس مى‌زنند،

فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا ﴿٢﴾

سوگند به اسبانى كه به سُم از سنگ آتش مى‌جهانند،

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ﴿٣﴾

و سوگند به اسبانى كه بامدادان هجوم آورند،

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ﴿٤﴾

و در آنجا غبار برانگيزند،

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿٥﴾

و در آنجا همه را در ميان گيرند،

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ﴿٦﴾

كه: آدمى پروردگار خود را سپاس نمى‌گويد،

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ﴿٧﴾

و او خود بر اين گواه است،

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾

او مال را فراوان دوست دارد.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿٩﴾

آيا نمى‌داند كه چون آنچه در گورهاست زنده گردد،

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾

و آنچه در دلها نهان است آشكار شود،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ ﴿١١﴾

پروردگارشان در آن روز از حالشان آگاه است؟