ኢስቲግፋር፡ ምህረት መጠየቅ እና ተውባ

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: ((وَاللَّهِ إِنِّي لأَسْتَغفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فِي الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ مَرَّةٍ)).

(የአላህ መልእክተኛ ﷺ እንዲህ አሉ፦ «በአላህ እምላለሁ፣ በቀን ከሰባ ጊዜ በላይ አላህን ምሕረት እጠይቃለሁ፤ ወደ እርሱም ተውበት አደርጋለሁ።»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(እንዲህም አሉ፦ «ሰዎች ሆይ! ተውበት አድርጉ! እኔ በቀን መቶ ጊዜ ወደ አላህ ተውበት አደርጋለሁ።»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((مَنْ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظيمَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ القَيّوُمُ وَأَتُوبُ إِلَيهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَإِنْ كَانَ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ)).

(እንዲህም አሉ፦ «ማንም፦(ከእርሱ በቀር በእውነት የሚመለክ አምላክ የሌለውን ሕያውና ሁሉንም ደጋፊ የሆነውን አላህን ምሕረት እጠይቃለሁ፤ ወደ እርሱም ተውበት አደርጋለሁ።) ቢል፣ ከጦር ግንባር የሸሸ ቢሆንም እንኳ አላህ ይምረዋል።»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ)).

(እንዲህ አሉ፦ «ጌታ ለባሪያው እጅግ የሚቀርበው በሌሊቱ መካከል ነው፤ ስለዚህ በዚያ ጊዜ አላህን ከሚያስታውሱት መሆን ከቻላችሁ ሁኑ።»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكثِرُوا الدُّعَاءَ)).

(እንዲህም አሉ፦ «ባሪያ ለጌታው እጅግ የሚቀርበው በሱጁድ ላይ ሲሆን ነው፤ ስለዚህ በእርሱ ውስጥ ብዙ ዱዓ አድርጉ።»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(እንዲህም አሉ፦ «ልቤ ይጠመዳል፤ እኔም በቀን መቶ ጊዜ አላህን ምሕረት እጠይቃለሁ።»)(ይጠመዳል፦ ማለትም «በመዘንጋት» ሁኔታ ውስጥ። ነቢዩ ﷺ ጌታቸውን ማውሳታቸውን፣ ወደ አላህ መቅረባቸውንና አላህን መፍራታቸውን ሁልጊዜ ይጨምሩ ነበር፤ ይህ ጥንካሬ በማንኛውም መንገድ ቢቀንስ እንደ ኃጢአት ይቆጥሩትና ምሕረትን ለመጠየቅ ይቸኩሉ ነበር።)

((مَا مِنْ عَبْدٍ يُذنِبُ ذَنْباً فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ)).

(ማንኛውም ባሪያ ኃጢአት ሠርቶ ከዚያም ውዱእ አድርጎ ሁለት ረከዓ ቢሰግድና አላህን ምሕረት ቢጠይቅ፣ አላህ ይምረዋል።)