อิสติฆฟาร: การขออภัยโทษและการสำนึกผิด

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: ((وَاللَّهِ إِنِّي لأَسْتَغفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فِي الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ مَرَّةٍ)).

(เราะสูลของอัลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า: ‘ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ฉันขออภัยโทษและสำนึกผิดต่ออัลลอฮ์มากกว่าเจ็ดสิบครั้งในหนึ่งวัน)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(ท่านยังกล่าวอีกว่า: ‘โอ้ผู้คนทั้งหลาย จงสำนึกผิดเถิด แท้จริงฉันสำนึกผิดต่ออัลลอฮ์วันละหนึ่งร้อยครั้ง)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((مَنْ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظيمَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ القَيّوُمُ وَأَتُوبُ إِلَيهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَإِنْ كَانَ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ)).

(ท่านยังกล่าวอีกว่า: ‘ผู้ใดกล่าวว่า: (ข้าพระองค์ขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ ผู้ซึ่งไม่มีผู้ใดควรได้รับการสักการะนอกจากพระองค์ ผู้ทรงมีชีวิตอยู่ตลอดกาล ผู้ทรงดำรงอยู่ด้วยพระองค์เองและค้ำจุนสรรพสิ่งทั้งปวง และข้าพระองค์กลับตัวสู่พระองค์) อัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษแก่เขา แม้เขาจะเป็นผู้หนีทัพขณะกองทัพรุกคืบก็ตาม)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ)).

(ท่านกล่าวว่า: ‘ช่วงเวลาที่พระผู้อภิบาลทรงใกล้ชิดบ่าวของพระองค์มากที่สุดคือกลางดึก ดังนั้นหากท่านสามารถเป็นผู้หนึ่งในบรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ในเวลานั้นได้ ก็จงเป็นเช่นนั้นเถิด)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكثِرُوا الدُّعَاءَ)).

(ท่านยังกล่าวอีกว่า: ‘ช่วงเวลาที่บ่าวอยู่ใกล้พระผู้อภิบาลของเขามากที่สุดคือขณะที่เขาสุญูด ดังนั้นจงขอดุอาอ์ให้มากในขณะนั้น)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(ท่านยังกล่าวอีกว่า: ‘แท้จริงหัวใจของฉันมีสิ่งปกคลุมอยู่ และแท้จริงฉันขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์วันละหนึ่งร้อยครั้ง) (สิ่งปกคลุม: คือสภาพของ ‘ความหลงลืม’ ท่านนบี ﷺ มักเพิ่มพูนการรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของท่าน เพื่อให้ได้ใกล้ชิดอัลลอฮ์และมีความสำนึกในอัลลอฮ์ จนกระทั่งหากความเข้มข้นนี้ลดลงไปแม้เพียงเล็กน้อย ท่านก็ถือว่าเป็นบาป แล้วรีบขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์)

((مَا مِنْ عَبْدٍ يُذنِبُ ذَنْباً فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ)).

(บ่าวคนใดก็ตามที่ทำบาป แล้วอาบน้ำละหมาด ละหมาดสองเราะกะอัต จากนั้นขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษแก่เขา)