Сураи Ad-Duha

وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾

Савганд ба вақти чошт,

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

ва савганд ба шаб, чун бипӯшад (бо торикии худ атрофро),

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

ки Парвардигорат туро тарк накарда ва душман ҳам нагирифтааст.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿٤﴾

Албатта охират барои ту беҳтар аз дунёст.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿٥﴾

Ба зуди Парвардигорат туро ато хоҳад дод, то хушнуд шавӣ.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

Оё туро ятим наёфт ва паноҳат надод?

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

Ва туро гумгашта ёфт ва ҳидоятат кард?

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾

Ва туро дарвеш ёфт ва тавонгарат гардонид?

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾

Пас ятимро маёзор

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾

ва гадоро марон

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾

ва аз неъмати Парвардигорат сухан бигӯй.