قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾
Бигӯ: «Ӯст Худои якто,
Сураи 112-уми Қуръон
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾
Бигӯ: «Ӯст Худои якто,
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾
Худое, ки дар ҳоҷат ба Ӯ рӯ кунанд,
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿٣﴾
на зоида аст ва на зоида шуда
وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ ﴿٤﴾
ва на ҳеҷ кас ҳамтои Ӯст!»
Матни арабӣ: хати усмонӣ. Тарҷумаи англисӣ: AbdolMohammad Ayati. Садо: everyayah.com.
Сураи Al-Ikhlas (الإخلاص) сураи 112-уми Қуръон аст. Он 4 оят дорад ва дар Ҷузъи 30 ҷойгир аст. Он ба сураҳои маккӣ тааллуқ дорад, яъне асосан пеш аз ҳиҷрати Пайғамбар ба Мадина нозил шудааст.
Номи он, الإخلاص, ҳамон аст, ки сура ба арабӣ бо он маълум аст.
Сураи Al-Ikhlas 4 оят дорад.
Он ба сураҳои Маккӣ тааллуқ дорад.
Сураи Al-Ikhlas дар ҷузъи 30 аст.
Дар ин саҳифа «Пахш»-ро зер кунед, то оятбаоят бо овози Абдурраҳмон ас-Судайс, Мишорӣ Алофасӣ, Маҳмуд Халил ал-Ҳусарӣ, Абдулбосит Абдуссамад, Моҳир ал-Муайқилӣ, Саъд ал-Ғомидӣ, Аҳмад ал-Аҷмӣ, Абубакр аш-Шотирӣ, Ҳонӣ ар-Рифоӣ, Муҳаммад Сиддиқ ал-Миншовӣ, Алӣ ал-Ҳузайфӣ, Муҳаммад Айюб, Абдуллоҳ Басфар, Ёсир ад-Дусарӣ, Носир ал-Қотамӣ, Салоҳ ал-Будайр, Саъуд аш-Шурайм, Абдуллоҳ Авад ал-Ҷуҳанӣ, Муҳаммад Ҷибрил шунида шавад.