قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ﴿١﴾
Бигӯ: «Ба Парвардигори субҳгоҳ паноҳ мебарам,
Сураи 113-уми Қуръон
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ﴿١﴾
Бигӯ: «Ба Парвардигори субҳгоҳ паноҳ мебарам,
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾
аз шарри он чӣ биёфаридааст
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾
ва аз шарри шаб чун дарояд
وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ ﴿٤﴾
ва аз шарри ҷодугароне, ки дар гиреҳҳо афсун медаманд
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾
ва аз шарри ҳасуд чун ҳасад мекунад!»
Матни арабӣ: хати усмонӣ. Тарҷумаи англисӣ: AbdolMohammad Ayati. Садо: everyayah.com.
Сураи Al-Falaq (الفلق) сураи 113-уми Қуръон аст. Он 5 оят дорад ва дар Ҷузъи 30 ҷойгир аст. Он ба сураҳои маккӣ тааллуқ дорад, яъне асосан пеш аз ҳиҷрати Пайғамбар ба Мадина нозил шудааст.
Номи он, الفلق, ҳамон аст, ки сура ба арабӣ бо он маълум аст.
Сураи Al-Falaq 5 оят дорад.
Он ба сураҳои Маккӣ тааллуқ дорад.
Сураи Al-Falaq дар ҷузъи 30 аст.
Дар ин саҳифа «Пахш»-ро зер кунед, то оятбаоят бо овози Абдурраҳмон ас-Судайс, Мишорӣ Алофасӣ, Маҳмуд Халил ал-Ҳусарӣ, Абдулбосит Абдуссамад, Моҳир ал-Муайқилӣ, Саъд ал-Ғомидӣ, Аҳмад ал-Аҷмӣ, Абубакр аш-Шотирӣ, Ҳонӣ ар-Рифоӣ, Муҳаммад Сиддиқ ал-Миншовӣ, Алӣ ал-Ҳузайфӣ, Муҳаммад Айюб, Абдуллоҳ Басфар, Ёсир ад-Дусарӣ, Носир ал-Қотамӣ, Салоҳ ал-Будайр, Саъуд аш-Шурайм, Абдуллоҳ Авад ал-Ҷуҳанӣ, Муҳаммад Ҷибрил шунида шавад.