سوره الضحى

وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾

سوگند به آغاز روز،

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

و سوگند به شب چون آرام و در خود شود،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

كه پروردگارت تو را ترك نكرده و بر تو خشم نگرفته است.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿٤﴾

هر آينه آخرت براى تو بهتر از دنياست.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿٥﴾

به زودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد تا خشنود شوى.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

آيا تو را يتيم نيافت و پناهت داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

آيا تو را گمگشته نيافت و هدايتت كرد؟

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾

آيا تو را درويش نيافت و توانگرت گردانيد؟

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾

پس يتيم را ميازار،

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾

و گدا را مَران،

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾

و از نعمت پروردگارت سخن بگوى.