سوره الليل

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿١﴾

سوگند به شب آنگاه كه جهان را در خود فرو پوشد،

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿٢﴾

و سوگند به روز آنگاه كه آشكار شود،

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿٣﴾

و سوگند به آن كه نر و ماده را بيافريد،

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿٤﴾

كه: حاصل كوششهاى شما متفاوت است.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾

اما كسى كه بخشايش و پرهيزگارى كرد،

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٦﴾

و آن بهترين را تصديق كرد،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٧﴾

پس براى بهشت آماده‌اش مى‌كنيم.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿٨﴾

اما آن كس كه بخل و بى نيازى ورزيد،

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٩﴾

و آن بهترين را تكذيب كرد،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿١٠﴾

او را براى دوزخ آماده مى‌سازيم.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾

و چون هلاكش دررسد، دارايى‌اش به حالش سود نبخشد.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿١٢﴾

و آنچه بر ماست راهنمايى است.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿١٣﴾

و از آنِ ماست آن جهان و اين جهان.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾

پس شما را از آتشى كه زبانه مى‌كشد مى‌ترسانم.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ﴿١٥﴾

جز اهل شقاوت بدان درنيفتد:

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾

آن كه تكذيب كرد و رويگردان شد.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ﴿١٧﴾

و پرهيزگارترين مردم را از آن دور دارند:

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

آن كه مال خويش مى‌بخشايد و پاكى مى‌جويد.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ﴿١٩﴾

و هيچ كس را بر او حقى نباشد كه اينك پاداش خواهد،

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٠﴾

مگر جستن خشنودى پروردگار والاى خويش.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿٢١﴾

و زودا كه خشنود شود.