(بِسْمِ اللَّهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ، وَلَاَ حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ).
(Ба номи Аллоҳ, ба Аллоҳ таваккал мекунам ва ҳеҷ тавон ва қудрате нест, магар бо Аллоҳ.)
3 азкор
(بِسْمِ اللَّهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ، وَلَاَ حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ).
(Ба номи Аллоҳ, ба Аллоҳ таваккал мекунам ва ҳеҷ тавон ва қудрате нест, магар бо Аллоҳ.)
(اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَضِلَّ، أَوْ أُضَلَّ، أَوْ أَزِلَّ، أَوْ أُزَلَّ، أَوْ أَظْلِمَ، أَوْ أُظْلَمَ، أَوْ أَجْهَلَ، أَوْ يُجْهَلَ عَلَيَّ).
(Эй Аллоҳ, ба Ту паноҳ мебарам, ки гумроҳ шавам ё гумроҳ карда шавам, ё лағжам ё лағжонда шавам, ё ситам кунам ё ба ман ситам карда шавад, ё нодонӣ кунам ё ба ман нодонӣ карда шавад.)(лағжидан: яъне ғайриихтиёр гуноҳ кардан)
(بِسْمِ اللَّهِ وَلَجْنَا، وَبِسْمِ اللَّهِ خَرَجْنَا، وَعَلَى اللَّهِ رَبِّنَا تَوَكَّلْنَا، ثُمَّ لِيُسَلِّمْ عَلَى أَهْلِهِ).
(Ба номи Аллоҳ ворид мешавем ва ба номи Аллоҳ берун мешавем ва бар Парвардигори худ таваккал мекунем.)
Омаду рафти худро бо ёд кардани Аллоҳ ҳар бор ҳангоми баромадан ё баргаштан ба хона эмин нигоҳ доред.
Сарчашма: «Ҳисн ул-Муслим» (Қалъаи мусулмон). Матни арабӣ бо тарҷума.
Онҳо аз «Ҳисн ул-Муслим» гирифта шудаанд, ки маҷмааи азкор ва дуоҳо аз Қуръон ва суннати саҳеҳ аст.
Шумора дар боло ҳар зикр нишон дода шудааст. Дар ҷое, ки шумора нест, як бор гуфта мешавад.