Сураи Al-Ghashiyah

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿١﴾

Оё достони ғошия ба ту расидааст?

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿٢﴾

Дар он рӯз ваҳшат дар чеҳраҳо падидор аст,

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿٣﴾

талошкардаву ранҷдида

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿٤﴾

дар оташи сӯзон дарафтанд,

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿٥﴾

аз он чашмаи бисёр гарм обашон диҳанд,

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿٦﴾

таъоме ғайри хор надоранд,

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿٧﴾

ки на фарбеҳ мекунад ва на дафъи гуруснагӣ.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿٨﴾

Ва дар он рӯз чеҳраҳое тоза бошанд,

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿٩﴾

аз кори худ хушнуд,

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿١٠﴾

дар биҳиште олимақом,

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿١١﴾

ки дар он сухани беҳуда нашнавӣ

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿١٢﴾

ва дар он чашмасорҳо равон бошад

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿١٣﴾

ва тахтҳое баланд зада

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿١٤﴾

ва кӯзаҳое ниҳода

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿١٥﴾

ва болишҳое дар канори ҳам чида

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿١٦﴾

ва фаршҳое паҳн карда.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿١٧﴾

Оё ба шутур наменигаранд, ки чӣ гуна офарида шуда?

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿١٨﴾

Ва ба осмон, ки чӣ гуна бардошташуда?

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿١٩﴾

Ва ба кӯҳҳо, ки чӣ гуна баланд кашидашуда?

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿٢٠﴾

Ва ба замин, ки чӣ сон густурда шуда?

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿٢١﴾

Пас панд деҳ ки ту панддиҳандае ҳастӣ.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿٢٢﴾

Ту бар онон фармонраво нестӣ.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾

Магар он кас кӣ рӯйгардон шуд ва кофир шуд.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿٢٤﴾

Пас Худояш ба азоби бузургтар азоб мекунад.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿٢٥﴾

Албатта бозгашташон ба сӯи Мост.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾

Сипас ҳисобашон бо Мост.