((لاَ بأْسَ طَهُورٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ)).
(Хавотир нашав, (ин бемор) пок шудан бошад, агар Аллоҳ бихоҳад.)
4 азкор
((لاَ بأْسَ طَهُورٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ)).
(Хавотир нашав, (ин бемор) пок шудан бошад, агар Аллоҳ бихоҳад.)
((أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ أَنْ يَشْفيَكَ)) (سبع مرات).
(Аз Аллоҳи Бузург, Парвардигори арши бузург металабам, ки туро шифо бидиҳад’.(7 бор) (ӯ (бемор) шифо меёбад.))
((اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَالْإِيمَانِ، وَالسَّلاَمَةِ وَالْإِسْلاَمِ، وَالتَّوْفِيقِ لِمَا تُحِبُّ رَبَّنَا وَتَرْضَى، رَبُّنَا وَرَبُّكَ اللَّهُ)).
(Аллоҳ бузургтар аст. Эй Аллоҳ, ин ҳилолро бар мо бо амният, имон, осоиш ва Ислом ва мувофиқи он чи Ту дӯст медорӣ ва писанд мекунӣ, тулӯъ деҳ. Парвардигори мо ва Парвардигори ту Аллоҳ аст.)
((اللَّهُمَّ صَيِّباً نَافِعاً)).
(Эй Аллоҳ, бигзор он абри судманд бошад.)
Дуоҳо барои лаҳзаҳое, ки дар тӯли сол пеш меоянд.
Сарчашма: «Ҳисн ул-Муслим» (Қалъаи мусулмон). Матни арабӣ бо тарҷума.
Онҳо аз «Ҳисн ул-Муслим» гирифта шудаанд, ки маҷмааи азкор ва дуоҳо аз Қуръон ва суннати саҳеҳ аст.
Шумора дар боло ҳар зикр нишон дода шудааст. Дар ҷое, ки шумора нест, як бор гуфта мешавад.