ஷரீஅத், உரிமைகள் மற்றும் சமூகம்
ஹுதூத் என்பவை திருட்டு, விபசாரம், பொய்க் குற்றச்சாட்டு, கொள்ளை போன்ற கடுமையான குற்றங்களுக்கான இஸ்லாமியச் சட்டத்தில் உள்ள சில நிர்ணயிக்கப்பட்ட தண்டனைகள். மிக உயர்ந்த ஆதாரத் தரம் பூர்த்தி செய்யப்பட்டால் மட்டுமே அவை பொருந்தும்; ஏதேனும் சந்தேகம் இருக்கும் இடமெல்லாம் அவற்றைத் தவிர்க்குமாறு நபி ﷺ அவர்கள் போதித்தார்கள்.
எடுத்துக்காட்டாக, ஸினா (விபசாரம்) செயலையே கண்ணால் பார்த்த நான்கு சாட்சிகளை, அல்லது தானாக முன்வந்து திரும்பத் திரும்பச் செய்யும் ஒப்புதலைக் கோருகிறது; நான்கு சாட்சிகள் இன்றிக் குற்றம் சாட்டுபவர்களுக்கும் குர்ஆன் ஒரு தண்டனையை விதிக்கிறது. திருட்டுக்கு, திருடிய பொருள் ஒரு குறிப்பிட்ட மதிப்புக்கு மேலாக இருக்க வேண்டும்; பாதுகாப்பான இடத்திலிருந்து எடுக்கப்பட வேண்டும்; பசியோ அவசியமோ இருக்கக் கூடாது. உமர் காலத்தில் பஞ்சம் ஏற்பட்டபோது திருட்டுக்கான தண்டனையை அவர் நிறுத்திவைத்தார் என்று அறிவிக்கப்படுகிறது. விபசாரத்தை ஒப்புக்கொண்ட மாஇஸ் என்பவரிடம் உறுதியாக இருக்கிறாரா என்று கேட்டு நபி ﷺ அவர்கள் அவரைத் திருப்பி அனுப்பினார்கள்.
உண்மையில், வரலாற்றில் ஹுதூத் மிக அரிதாகவே நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; நவீன உலகில் முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடுகளில் பெரும்பாலானவை அவற்றைச் செயல்படுத்துவதில்லை. முதலில் நீதியையும் நலனையும் வழங்கும் சமூகத்தில் மட்டுமே அவை செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று சில அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். விபசாரத்துக்கான கல்லெறிதல் தண்டனை ஸுன்னாவை அடிப்படையாகக் கொண்டது; குர்ஆன் வாசகத்தை அல்ல; இது பற்றி அறிஞர்கள் மாறுபட்டுள்ளனர். இந்தத் தண்டனைகளை விமர்சகர்கள் கடுமையானவை என்று கருதுகின்றனர்; அவற்றின் நோக்கம் தடுப்பு என்றும், கடுமையான நிபந்தனைகள் தண்டனை வழங்குவதைக் கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாக்குகின்றன என்றும் முஸ்லிம்கள் கூறுகின்றனர்.
وَٱلسَّارِقُ وَٱلسَّارِقَةُ فَٱقْطَعُوٓا۟ أَيْدِيَهُمَا جَزَآءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَٰلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌۭ ﴿٣٨﴾
[As for] the thief, the male and the female, amputate their hands in recompense for what they committed as a deterrent [punishment] from Allah. And Allah is Exalted in Might and Wise.
ٱلزَّانِيَةُ وَٱلزَّانِى فَٱجْلِدُوا۟ كُلَّ وَٰحِدٍۢ مِّنْهُمَا مِا۟ئَةَ جَلْدَةٍۢ ۖ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌۭ فِى دِينِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ ۖ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَآئِفَةٌۭ مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢﴾
The [unmarried] woman or [unmarried] man found guilty of sexual intercourse - lash each one of them with a hundred lashes, and do not be taken by pity for them in the religion of Allah, if you should believe in Allah and the Last Day. And let a group of the believers witness their punishment.
وَٱلَّذِينَ يَرْمُونَ ٱلْمُحْصَنَٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا۟ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَآءَ فَٱجْلِدُوهُمْ ثَمَٰنِينَ جَلْدَةًۭ وَلَا تَقْبَلُوا۟ لَهُمْ شَهَٰدَةً أَبَدًۭا ۚ وَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَٰسِقُونَ ﴿٤﴾
And those who accuse chaste women and then do not produce four witnesses - lash them with eighty lashes and do not accept from them testimony ever after. And those are the defiantly disobedient,
இந்தப் பதிலின் பின்னணியில் உள்ள ஹதீஸ்களும் அறிவிப்புகளும். ஒரு எண்ணைத் திறந்து sunnah.com-ல் வாசியுங்கள்.
இந்தப் பதில் பெரும்பான்மை ஸுன்னீ புரிதலைப் பின்பற்றுகிறது; பொதுவான கற்றலுக்கே, ஃபத்வா அல்ல. முஸ்லிம்கள் மாறுபடும் இடத்தில் பதில் அதைக் கூறும். உங்களுக்கென்று ஒரு கேள்வி உள்ளதா? எங்களுக்கு எழுதுங்கள்.
