Qur'on Islomni tark etgani uchun dunyoviy jazo bermaydi va dinda majburlash yo'qligini aytadi. Mumtoz olimlar irtidod xiyonat yoki isyon bilan birga bo'lsa, o'lim bilan jazolanadi, deb hisoblagan, ko'p zamonaviy olimlar esa inson iymoni o'zi bilan Alloh o'rtasidagi masala deydi.
To'liqroq javob
Qur'on irtidodni bir necha marta tilga oladi va keyingi hayotdagi jazo haqida gapiradi, lekin bu dunyo sudlarida hech qachon. Bir hadis “kim dinini o'zgartirsa, uni o'ldiringlar” deydi va ko'p mumtoz fiqhshunoslar uni so'zma-so'z olgan, boshqalar, masalan hanafiylar, uni jamoaga qarshi urushadiganlar bilan cheklagan. Ko'p zamonaviy olimlar u urush davridagi xiyonatga tegishli, o'sha paytda Islomni tark etish dushman safiga o'tish edi, deb ta'kidlaydi.
Amalda ayrim mamlakatlar irtidodni qonun bilan jazolaydi va ko'p boshqa joylarda oila va jamoalar tark etganlarga bosim o'tkazadi. Bu haqiqiy masala bo'lib, ko'p musulmonlar uni islohot qilish kerak deydi, boshqalar esa “dinda majburlash yo'q” oyati har qanday jazoni nomaqbul qiladi, deydi.
Динга мажбур қилиш йўқ. Батаҳқиқ, ҳақ ботилдан ажради. Ким тоғутга куфр келтириб, Аллоҳга иймон келтирса, батаҳқиқ, узилмайдиган мустаҳкам тутқични ушлаган бўлур. Ва Аллоҳ эшитувчи, билувчи зотдир. (Ақида, иймон масаласи инсон қалбига боғлиқ жуда ҳам нозик бир масаладир. Бу нарсани мажбур этиб, куч билан сингдириб бўлмайди. Балки ҳар бир инсон баён қилинган нарсаларга тушуниб иймон келтиргандагина мақсад ҳосил бўлади. Исломда ушбу қоидага қаттиқ риоя қилинади. Аллоҳ таоло Ўзи «Динга мажбур қилиш йўқ. Батаҳқиқ, ҳақ ботилдан ажради», деб қўйган. Яъни, Аллоҳ таоло Ўз Пайғамбари Муҳаммад алайҳиссаломга Қуръони Каримни тушириб, Исломни жорий қилгандан сўнг тўғри йўл нотўғрисидан, ҳақ ботилдан ажради. Ҳамма нарса ўз ўрнини топди. Шундай бўлгандан кейин «Динга мажбур қилиш йўқ». Ҳар кимга Аллоҳ ақл берган, ўзига керак йўлни танлаб олсин.)
Албатта, иймон келтирганларидан кейин куфр келтирганлар, сўнгра иймон келтириб яна куфрга кетган ва куфрида зиёда бўлганларни Аллоҳ мағфират қилмас ва тўғри йўлга ҳидоят этмас. (Иймон билан куфр орасида бориб-келиб, бориб-келиб, охири куфрда зиёда бўлаётганлар–мунофиқлардир. Агар инсон кофир бўлиб юриб кейин иймонга келса, унинг иймони кофирлигини ювиб кетади. Иймонга келгандан кейинги даврдан бошлаб ҳисоб-китоби бошланади.)
Bu javob Ahli sunna ko'pchiligining tushunchasiga tayanadi va umumiy bilim bo'lib, fatvo emas. Musulmonlar o'rtasida ixtilof bo'lgan joyda, javob buni aytadi. O'z savolingiz bormi? Bizga yozing.