Inilarawan si Ismail sa Qur'an bilang tapat sa kanyang pangako, isang sugo at isang propeta.
1
Tapat sa kanyang pangako
Sinabi ni Allah na si Ismail ay tapat sa kanyang pangako, isang sugo at isang propeta. Inutusan niya ang kanyang pamilya na magsalah at magbigay ng zakah, at siya ay kalugud-lugod sa kanyang Panginoon.
And he used to enjoin on his people prayer and zakah and was to his Lord pleasing.
2
Pagtataas ng Bahay
Kasama ang kanyang amang si Ibrahim, itinaas niya ang mga pundasyon ng Bahay. Nanalangin sila: “Panginoon namin, tanggapin Mo ito mula sa amin. Gawin Mo kaming mga Muslim sa Iyo, at mula sa aming mga inapo ay isang bansang Muslim.”
And [mention] when Abraham was raising the foundations of the House and [with him] Ishmael, [saying], "Our Lord, accept [this] from us. Indeed You are the Hearing, the Knowing.
Our Lord, and make us Muslims [in submission] to You and from our descendants a Muslim nation [in submission] to You. And show us our rites and accept our repentance. Indeed, You are the Accepting of repentance, the Merciful.
Our Lord, and send among them a messenger from themselves who will recite to them Your verses and teach them the Book and wisdom and purify them. Indeed, You are the Exalted in Might, the Wise."
3
Ang lambak sa tabi ng Banal na Bahay
Sinabi ni Ibrahim na pinatira niya ang ilan sa kanyang mga inapo sa isang lambak na walang pananim malapit sa Banal na Bahay, upang magtatag sila ng Salah, at hiniling na ang mga puso ay mahikayat sa kanila at na tustusan sila ng mga bunga. Pinuri niya si Allah na nagbigay sa kanya kina Ismail at Ishaq sa katandaan.
Our Lord, I have settled some of my descendants in an uncultivated valley near Your sacred House, our Lord, that they may establish prayer. So make hearts among the people incline toward them and provide for them from the fruits that they might be grateful.
