لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ ﴿١﴾
Барои шукри улфату амни Қурайш;
Сураи 106-уми Қуръон
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ ﴿١﴾
Барои шукри улфату амни Қурайш;
إِۦلَٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ ﴿٢﴾
улфату амнашон дар сафари зимистониву тобистонӣ»
فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَٰذَا ٱلْبَيْتِ ﴿٣﴾
Пас бояд Парвардигори ин хонаро (Каъбаро) бипарастанд:
ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ ﴿٤﴾
он ки ба ҳангоми гуруснагӣ таъомашон дод ва аз хавф дар амонашон дошт.
Матни арабӣ: хати усмонӣ. Тарҷумаи англисӣ: AbdolMohammad Ayati. Садо: everyayah.com.
Сураи Quraysh (قريش) сураи 106-уми Қуръон аст. Он 4 оят дорад ва дар Ҷузъи 30 ҷойгир аст. Он ба сураҳои маккӣ тааллуқ дорад, яъне асосан пеш аз ҳиҷрати Пайғамбар ба Мадина нозил шудааст.
Номи он, قريش, ҳамон аст, ки сура ба арабӣ бо он маълум аст.
Сураи Quraysh 4 оят дорад.
Он ба сураҳои Маккӣ тааллуқ дорад.
Сураи Quraysh дар ҷузъи 30 аст.
Дар ин саҳифа «Пахш»-ро зер кунед, то оятбаоят бо овози Абдурраҳмон ас-Судайс, Мишорӣ Алофасӣ, Маҳмуд Халил ал-Ҳусарӣ, Абдулбосит Абдуссамад, Моҳир ал-Муайқилӣ, Саъд ал-Ғомидӣ, Аҳмад ал-Аҷмӣ, Абубакр аш-Шотирӣ, Ҳонӣ ар-Рифоӣ, Муҳаммад Сиддиқ ал-Миншовӣ, Алӣ ал-Ҳузайфӣ, Муҳаммад Айюб, Абдуллоҳ Басфар, Ёсир ад-Дусарӣ, Носир ал-Қотамӣ, Салоҳ ал-Будайр, Саъуд аш-Шурайм, Абдуллоҳ Авад ал-Ҷуҳанӣ, Муҳаммад Ҷибрил шунида шавад.