قرآن میگوید آسمانها و زمین زمانی به هم پیوسته بودند و سپس جدا شدند، آسمانها در حال گسترشاند و آفرینش در شش «روز» یا دوره انجام شد. قرآن سن جهان را نمیدهد و مسلمانان عموماً برآوردهای علمی را میپذیرند.
پاسخ کاملتر
واژهٔ «یوم» (روز) در قرآن میتواند به معنای دورهای به هر طول باشد و قرآن میگوید یک روز نزد خدا میتواند مانند هزار سال باشد. بنابراین شش روز برای آفرینش شماری از روزهای زمین را مشخص نمیکند. علمای مسلمان اغلب آیهٔ ۲۱:۳۰، دربارهٔ به هم پیوستن و جدا شدن آسمانها و زمین، و آیهٔ ۵۱:۴۷ دربارهٔ گسترش آسمانها را با مهبانگ و جهان در حال انبساط مرتبط میکنند.
برخی مسلمانان دربارهٔ این مقایسهها محتاطاند. علم تغییر میکند و قرآن کتاب هدایت است. نکتهٔ این آیات اشاره به قدرت خداست و مسلمانان آنها را نشانههایی برای اندیشیدن میدانند، بیآنکه نیازی باشد هر آیه را با علم ثابت کنند.
پروردگار شما اللّه است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد. پس به عرش پرداخت. شب را در روز مىپوشاند و روز شتابان آن را مىطلبد. و آفتاب و ماه و ستارگان مسخّر فرمان او هستند. آگاه باشيد كه او راست آفرينش و فرمانروايى. خدا آن پروردگار جهانيان به غايت بزرگ است.
این پاسخ از فهم رایج اهل سنت پیروی میکند و آموزش عمومی است، نه فتوا. جایی که مسلمانان اختلاف نظر دارند، پاسخ آن را میگوید. پرسش خودتان را دارید؟ برای ما بنویسید.