بِّسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ ﴿١﴾
سوێند به ههنجیرو زهیتوون (که دوو میوهی بهسوودو بهکهڵکن، سوێند خواردنی خوا به دروستکراوانی بۆ سهرنج ڕاکێشانمانه، بهڵام سوێند خواردنی ئێمه گهورهیی و گرنگی سوێند پێ خۆراوهکه دهگهیهنێت).
Tefsîra El-Muyesser (Erebî) وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾
بهکێوی طوری سینا (که خوا گفتوگۆی لهگهڵ حهزرهتی موسا، لهوێدا کرد).
Tefsîra El-Muyesser (Erebî) وَهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ ﴿٣﴾
سوێند بهم شاره ئهمینه، که (مهککه) یه.
Tefsîra El-Muyesser (Erebî) لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ ﴿٤﴾
بهڕاستی ئێمه ئینسانمان له جوانترین شێوه و ڕێکوپێکترین شێوازدا دروست کردووه له ههموو ڕوویهکهوه.
Tefsîra El-Muyesser (Erebî) ثُمَّ رَدَدْنَٰهُ أَسْفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿٥﴾
(ئهگهر ڕێبازی خواناسی نهگرێت) سهرهنجام دهیخهینه نزمترینی شوێنه نزمهکانهوه (له دۆزهخدا).
Tefsîra El-Muyesser (Erebî) إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ ﴿٦﴾
جگه لهوانهی که باوهڕیان هێناوهو کارو کردهوه چاکهکانیان ئهنجامداوه، پاداشتی ههمیشهو نهبڕاوه بۆیان ئامادهیه.
Tefsîra El-Muyesser (Erebî) فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ ﴿٧﴾
جا ئیتر (ئهی ئینسانی سهر کهش) چی وای لێکردوویت باوهڕت بهڕۆژی قیامهت و لێپرسینهوه نهبێت دوای ئهو ههموو نازو نیعمهته؟
Tefsîra El-Muyesser (Erebî) أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَٰكِمِينَ ﴿٨﴾
ئایا خوا چاکترین فهرمانڕهوا نیه؟ دادپهروهرترین فهرمانڕهوا نیه؟ (کهچی تۆی سهر کهش پێی ڕازیی نیت!!).
Tefsîra El-Muyesser (Erebî)