لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾
سوێندم بهم شاره (واته شاری مهککه).
Sûreya hejmar 90 ya Quranê
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾
سوێندم بهم شاره (واته شاری مهککه).
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿٢﴾
له کاتێکدا تۆ نیشتهجێی تیایدا.
وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾
سوێند به باوک و ڕۆڵهکهی.
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿٤﴾
(سوێند بهوانه) بهڕاستی ئێمه ئینسانمان دروست کردووه و بهردهوام له ناڕهحهتی و سهغڵهتی و کێشه و ناخۆشیدا..
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿٥﴾
ئایا ئادهمیزاد وادهزانێت که ههرگیز کهس دهسهڵاتی بهسهریدا نابێت؟
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿٦﴾
(زۆرجار) دهڵێت: من پارهی زۆرم له ناوداوه!! من ماڵی زۆرم خهرج کردووه!!
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾
ئایا وا دهزانێت کهس ئاگاداری نیهو نهیبینیووه (که ئهو سهرمایهیهی له کوێوه پهیداکردووه و له چیدا خهرجی کردووه؟! ).
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿٨﴾
ئایا جووتێک چاومان پێنهبهخشیووه؟ (چاو: زۆر گرنگتره له دوو دهزگای کامێرای ئهلهکترۆنی خودکار له ههر چرکهیهکدا ههزاران وێنهی ڕهنگاو ڕهنگ دهگرێت و دهینێرێت بۆ مێشک، ئهویش ههندێکی ههڵدهگرێت).
وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿٩﴾
ههروهها زمان و دوو لێوهشمان پێ نهبهخشیووه؟
وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿١٠﴾
ئایا به منداڵی ڕێنموویمان نهکردووه بۆ ئهوهی شیر له مهمکهکانی دایکی بخوات؟، له گهورهیشدا بۆ ئهوهی سهرپشک بێت له شوێنکهوتنی ڕێبازی ڕاست، یان چهوت؟!
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿١١﴾
کهچی (زۆربهی ئهو خهڵکه) نهیتوانی بهسهر کۆسپ و لهپهرهکاندا زاڵ ببێت و ڕێگای سهرفهرزای بگرێتهبهر.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾
جا تۆ چووزانی ئهو کۆسپ و لهمپهرانه کامهن؟!...
فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾
ئازاد؛ ردنی بهنده و کۆیلهیه (یان ئازادکردنی گهردنی خۆیهتی له گوناهو یاخی بوون و سهرکهشی).
أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿١٤﴾
یاخود خۆراک بهخشینه له ڕۆژێکدا که گرانی و پرسێتی ههبێت.
يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾
بهتایبهتی بهو ههیتوهی که خزمایهتی ههیه لهگهڵیدا.
أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿١٦﴾
یان به ههژارێک که له ههژاریدا لهسهر خاک دانیشێت، یان پهککهوته و کهفتهکارێک.
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾
سهرهڕای ئهوانهش ئادهمیزاد دهبێت لهوانهبێت که باوهڕیان هێناوه و ئامۆژگاری یهکتریان کردووه لهسهر خۆگری و ئارامگری و ههروهها ئامۆژگاری یهکتریان کردووه لهسهر ڕهحم و بهزهیی و میهرهبانی.
أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿١٨﴾
(ئهوانهی بهو سیفهته جوانانه خۆیان دهڕازێننهوه) ئهوانه دهستهی ڕاست و (دهستهی بهختهوهرانن).
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿١٩﴾
ئهوانهش که باوهڕیان به ئایهت و فهرمانهکانی ئێمه نهبووه، ئهوانه دهستهی خوارو چهپ و چهوت و نالهباران، دهستهی نهگبهت و سهرلێشیواوهکانن.
عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿٢٠﴾
ئهوانه دهرگا و قاپیهکانی دۆزهخ لهسهریان داخراوه و هیچ هیوایهکی ڕزگارییان نیه.
Nivîsa Erebî: nivîsa Osmanî. Wergera Îngilîzî: Burhan Muhammad-Amin. Deng: everyayah.com.
Sûreya Al-Balad (البلد) sûreya hejmar 90 ya Quranê ye. 20 ayet tê de hene û li Cuz 30 cih digire. Ew wekî sûreyeke Mekkî tê dabeşkirin, yanî bi piranî berî koçkirina Pêxember (Hicret) ji Mekkeyê ber bi Medîneyê hatiye daxistin.
Navê wê, البلد, ew e ku sûre bi Erebî pê tê nasîn.
Sûreya Al-Balad 20 ayet e.
Ew wekî sûreyeke Mekkî tê dabeşkirin.
Sûreya Al-Balad di Cuza 30 de ye.
Li ser vê rûpelê Lê bide bitikîne da ku ayet bi ayet bibihîzî, ji aliyê Abdur-Rahman As-Sudais, Mishary Alafasy, Mahmoud Khalil Al-Husary, Abdul Basit Abdus-Samad, Maher Al-Muaiqly, Saad Al-Ghamdi, Ahmad Al-Ajmi, Abu Bakr Ash-Shatri, Hani Ar-Rifai, Mohamed Siddiq Al-Minshawi, Ali Al-Hudhaify, Muhammad Ayyub, Abdullah Basfar, Yasser Ad-Dosari, Nasser Al-Qatami, Salah Al-Budair, Saud Ash-Shuraim, Abdullah Awad Al-Juhany, Muhammad Jibreel ve tê xwendin.