Mala'iku halittu ne da aka halitta daga haske waɗanda suke yin biyayya ga Allah gaba ɗaya kuma ba sa sabawa. Ba su da 'yancin zaɓi na yin zunubi. Musulmi suna imani da su a matsayin ɓangare na imani: misali, Jibrilu ya kawo wahayi, kuma mala'iku suna rubuta ayyukan kowane mutum.
Cikakkiyar amsa
Alƙur'ani ya ambaci Jibrilu (Jibril), wanda yake kawo wahayi, Mika'ilu (Mika'il), wanda yake kula da ruwan sama da arziki, Israfilu, wanda zai busa ƙahon, da mala'ikan mutuwa. Mala'iku biyu suna rubuta ayyukan alheri da na mugunta na kowane mutum, kuma mala'iku suna kiyaye mutane da umarnin Allah.
Ba a bauta wa mala'iku kuma ba 'ya'yan Allah ba ne, kamar yadda wasu suka yi imani a da. Alƙur'ani ya ce bayi ne masu girma waɗanda ba sa magana kafin shi ya yi magana kuma suna aiki da umarninsa. Musulmi kuma suna cewa suna yin addu'a ga muminai kuma mala'iku suna shiga cikin zaman sallah da karatun Alƙur'ani.
Kuma a lõkacin da Ubangijinka Ya ce ga malã'iku: "Lalle ne, Ni Mai sanya wani halĩfa ne a cikin ƙasa," suka ce: "Ashe, zã Ka sanya a cikinta, wanda zai yi ɓarna a cikinta, kuma mu, muna yi maka tasbihi tare da gõde maka, kuma muna tsarkakewa gareka" Ya ce: "Lalle ne, Ni Na san abin da ba ku sani ba."
Yã kũ waɗanda suka yi ĩmãni! Ku kãre wa kanku (da iyãlinku wata wuta makãmashinta mutãne da duwãtsu ne. A kanta akwai waɗansu malã'iku mãsu kauri, mãsu ƙarfi. Bã su sãɓã wa Allah ga abin da Ya umurce su, kuma sunã aikata abin da ake umunin su.
Manzon Allah yã yi ĩmãni da abin da aka saukar zuwa gare shi daga Ubangijinsa, da mũminai. Kõwanensu yã yi ĩmãni da Allah, da mala'ikunSa, da littattafanSa, da manzanninSa. Bã mu rarrabẽwa a tsakãnin daya daga manzanninSa. Kuma (mũminai) suka ce: "Mun ji kuma mun yi dã'a; (Muna nẽman) gãfararKa, yã Ubangijinmu, kuma zuwa a gare Ka makõma take "
Wannan amsa tana bin fahimtar Ahlus-Sunna ta gaba ɗaya kuma koyo ne na gaba ɗaya, ba fatawa ba. Inda Musulmi suka bambanta, amsar tana faɗa. Kana da tambaya ta kanka? Rubuta mana.
