اسلام میآموزد که رابطهٔ جنسی فقط میان زن و شوهر مجاز است، بنابراین اعمال همجنسگرایانه گناه شمرده میشود، چنان که قصهٔ قوم لوط در قرآن هم توصیف میکند. در عین حال، اسلام آزار دادن، توهین کردن یا حمله به هر کسی را ممنوع میکند و دل و ایمان هر شخص را فقط خدا میداند.
دیدگاه رایج همهٔ مذاهب اسلامی این است که اعمال همجنسگرایانه ممنوع است. بسیاری از علمای مسلمان میان احساس تمایل، که گناه نیست زیرا برگزیده نشده است، و عمل بر طبق آن فرق میگذارند. قانون کلاسیک سطح بسیار بالایی از اثبات تعیین کرد و به مسلمانان گفته شده که جاسوسی یکدیگر را نکنند و گناهان خصوصی را فاش نکنند.
مسلمانان در عمل اختلاف دارند. در برخی کشورها روابط همجنسگرایانه جرم است و رفتار با افراد دگرباش جنسی در برخی جوامع سخت است. بسیاری از مسلمانان میگویند خشونت و نفرت در اسلام پایهای ندارد و شمار فزایندهای از صداهای مسلمان خواستار شفقتاند. دیگران اصلاً با دیدگاه سنتی مخالفاند. خوانندگان غربی باید بدانند که این دیدگاه موضعی اعتقادی دربارهٔ اخلاق جنسی است و دلیلی برای آسیب رساندن به کسی نیست.
وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍۢ مِّنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ مُّسْرِفُونَ ﴿٨١﴾
و لوط را فرستاديم. آنگاه به قوم خود گفت: چرا كارى زشت مى‌كنيد، كه هيچ كس از مردم جهان پيش از شما نكرده است؟ شما به جاى زنان با مردان شهوت مى‌رانيد. شما مردمى تجاوزكار هستيد.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱجْتَنِبُوا۟ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ ٱلظَّنِّ إِثْمٌۭ ۖ وَلَا تَجَسَّسُوا۟ وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا ۚ أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًۭا فَكَرِهْتُمُوهُ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ تَوَّابٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٢﴾
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از گمان فراوان بپرهيزيد. زيرا پاره‌اى از گمانها در حد گناه است. و در كارهاى پنهانى يكديگر جست و جو مكنيد. و از يكديگر غيبت مكنيد. آيا هيچ يك از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟ پس آن را ناخوش خواهيد داشت. و از خدا بترسيد، زيرا خدا توبه‌پذير و مهربان است.
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا يَسْخَرْ قَوْمٌۭ مِّن قَوْمٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُونُوا۟ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَآءٌۭ مِّن نِّسَآءٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُنَّ خَيْرًۭا مِّنْهُنَّ ۖ وَلَا تَلْمِزُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا۟ بِٱلْأَلْقَٰبِ ۖ بِئْسَ ٱلِٱسْمُ ٱلْفُسُوقُ بَعْدَ ٱلْإِيمَٰنِ ۚ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ ﴿١١﴾
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، مباد كه گروهى از مردان گروه ديگر را مسخره كند، شايد آن مسخره‌شدگان بهتر از آنها باشند. و مباد كه گروهى از زنان گروه ديگر را مسخره كند، شايد آن مسخره‌شدگان بهتر از آنها باشند. و از هم عيبجويى مكنيد و يكديگر را به القاب زشت مخوانيد. بد است عنوان فسق پس از ايمان‌آوردن. و كسانى كه توبه نمى‌كنند خود ستمكارانند.
این پاسخ از فهم رایج اهل سنت پیروی میکند و آموزش عمومی است، نه فتوا. جایی که مسلمانان اختلاف نظر دارند، پاسخ آن را میگوید. پرسش خودتان را دارید؟ برای ما بنویسید.
